Jackson C. Frank - The Complete Recordings

Achtergrond
Jackson C. Frank - The Complete Recordings

Tot het einde der dagen zal Jackson C. Frank geassocieerd worden met Blues Run The Game, een van de meest gecoverde songs ooit. Het nummer is in een drietal versies ook beschikbaar op de uitstekende compilatie ‘The Complete Recordings’ die zo goed als het volledige oeuvre van Frank verzamelt.



Op jonge leeftijd overleefde deze Britse singer-songwriter ternauwernood een brand, een ervaring die hem zijn leven lang zou blijven achtervolgen. In het ziekenhuis leerde hij zichzelf gitaar spelen. In de fifties was de rock alomtegenwoordig - zo ontmoette hij ooit Elvis - maar het verhalende aspect van de folk zou hem blijvend inspireren. Als exponent van de Britse folkscene in de sixties bracht hij tijdens zijn korte leven één titelloos album uit (voor de muziekkwissers: de C staat voor Carey). In die zin is hij te vergelijken met een artiest als Nick Drake met wie hij enkele overeenkomsten deelt. Beiden hebben bijvoorbeeld met een erg bescheiden oeuvre een mythische, zelfs legendarische status verworven.

Voor ‘The Complete Recordings’ werd uit diverse bronnen geput. Zo zijn de eerste, prille opnames van oude Civil War-songs (o.a. In The Pines, On My Way To Canaan Land en Jesse James), die Frank verzamelde, aanwezig. Op het moment dat Frank zich inschreef aan het Gettysburg College kreeg hij een bom geld van de verzekering uitgekeerd. Geld, dat onvoorzichtig en (té) snel werd uitgegeven en Frank reisde af naar Engeland, uit liefde voor de (folk)muziek en meer.

In Engeland zou hij in het walhalla van de folk terechtkomen. De folkscene bloeide volop met artiesten als Bert Jansch, Sandy Denny (enige tijd Franks lief) en Donovan. Door een toeval kwam hij terecht in het door Judith Piepe - een sociaal werkster met een muzikaal hart - gerunde Les Cousins, een onverlucht en verlaten keldertje in het Soho district in London ; een open deur en een veilige haven voor muzikanten (o.a. Paul Simon, Al Stewart), die er vaak tijdelijk verbleven in afwachting van een bezoek aan de lokale platenwinkel of de volgende busverbinding. Frank nam afscheid van Engeland en trok richting VS, waar hij een journalistieke carrière uitbouwde en trouwde met Elaine Sedgwick. Algauw volgde een verzoek om terug muziek te maken.

Op de compilatie hoor je naast Blues Run The Game en Just Like Anything ook het erg knappe Carnival. Frank creëerde nieuw materiaal, dat meer psychedelisch van sound was en meer door angst bezeten. Hij was bezig aan nieuw album, maar was genoodzaakt om het project halfweg af te breken. Later bleek dat Franks huwelijk uiteenviel (Relations), dat zijn zoon zwaar ziek was (Child Fixin’ To Die) en dat hij daar mentaal aan tenonderging.

Van de sixties tot de nineties blijven slechts de getroubleerde verhalen en de opnames in (mentale) ziekenhuizen over. Kenmerkend voor zijn stijl zijn dan ook de erg doorleefde verhalen.

In 2003 verscheen er op Sanctuary een dubbelalbum waarin Franks debuut aangevuld werd met enkele radiosessies. Via de input van Jim Abbott, zowat Franks reddende engel, is er nu deze compilatie die hieraan nog enkele erg unieke sessies (opnames uit zijn studiejaren, rarities,..) toevoegt. Het Ba Da Bing label brengt naast deze compilatie overigens ook een biografie van Jackson C Frank uit.

Franks invloed blijft. Zijn nummers, met Blues Run The Game op kop, blijven inspireren. De compilatie bewijst dat hij een erg boeiende figuur is, die het erg lastig met zichzelf had. Het fysieke en psychologische geweld trachtte hij te vatten in songs. Zijn vrienden hadden allemaal een carrière, maar hij bleef achter. Verlegenheid, geldgebrek en een depressieve state of mind zorgden ervoor dat er geen opvolger kwam voor zijn debuut. Jammer, al kunnen muziekfans de erfenis van Frank nog ontdekken aan de hand van deze uitstekende compilatie.


January 6, 2016
Philippe De Cleen