#InlandseMaatjes - Lonewolves In Paradise - Long Gone

Dat net deze band een single uitbrengt in de week waarin wolvin Noëlla werd overreden, is straf. Maar de track op zich is dat nog meer.

Eind vorig jaar bracht Lonewolves In Paradise My Song uit. Die single krijgt nu een ziedend vervolg met Long Gone, een song die, volgens de bio, "geboren is in de hitte van het loslaten en gevormd werd door de stilte na de storm." We geloven het stommelings want zo klinkt Long Gone ook: bitter omwille van een gedwongen afscheid, maar zonder omzien dwars door een zandstorm van emoties lopend met maar één doel: de oase van vrijheid terugvinden. 

De postpunk van de Antwerpse band krijgt in deze single een scheut Stan Ridgeway mee. Daar is de grafstem van Val Deschaine zeker voor een deel verantwoordelijk voor, maar er is meer aan de hand. Ook het drumwerk van J-Wooolf, de bas van Steppekrijger (u heeft al door dat dit schuilnamen zijn, toch?) en de "twang" in één van de gitaren zorgen daarvoor. Wordt u er ook zo opgewonden van als wij?