Hoera! 'This Is My Truth Tell Me Yours' kleurt opnieuw de herfst

Column

De Welshe band Manic Street Preachers vierde de twintigste verjaardag van zowel ‘The Holy Bible’ (1994) als ‘Everything Must Go’ (1996) met een heruitgave en een tour waarbij ze het album integraal speelden. Toen de twintigste verjaardag van hun beste album ‘This Is My Truth Tell Me Yours’ (1998) naderde, zag het er niet naar uit dat ze die plaat op dezelfde manier zouden gaan vieren. Iets wat ik ze persoonlijk kwalijk had genomen; vooral als je je bedenkt dat ze vorig jaar nog de tiende (!) verjaardag van ‘Send Away The Tigers’ (2007) vierden met een heruitgave. Begrijp mij niet verkeerd: dat is een mooi album, maar lang niet zo goed en belangrijk als die tijdloze klassieker die mijn herfst van 1998 kleurde.

Die bewuste herfst begon ik als leerling op het Rijn IJssel College en als stagiair op de afdeling “geluidsdragers” van warenhuis V&D. De prachtige single If You Tolerate This Your Children Will Be Next was het eerste dat ook ik hoorde van het nieuwe album! Ik was betoverd! Ik stapte zelf in bij voorganger ‘Everything Must Go’. Nee, niet door de tragedie rond het spoorloos verdwijnen van gitarist-tekstschrijver Richey Edwards maar omdat er alleen maar goede songs op stonden. Nadat ik ‘This Is My Truth Tell Me Yours’ een paar keer had beluisterd, trok ik al snel dezelfde conclusie. De liedjes zijn enorm sfeervol, georkestreerd en al bij al een stuk rustiger dan die op de voorganger.

De band zei destijds in een interview met muziekblad OOR dat ze vooral een “mooi album” wilde maken. En dat is ‘This Is My Truth Tell Me Yours’. De arrangementen zijn ook heel melancholisch, wat de serieuze thema’s van Nicky Wire’s songteksten kracht bij zet. Wire snijdt thema’s aan als ouder worden in The EVerlasting, de Hillsboroughramp in S.Y.M.M. (afkorting voor South Yorkshire Mass Murderer) en in Ready For Drowning de bouw van stuwmeer Llyn Celyn? waarbij het Welshe dorpje Capel Celyn zonder pardon onder water werd gezet om de inwoners van Liverpool te voorzien van water.

Het zijn die liedjes die de toen negentien jaar oude Gregor tot op het bot wisten te ontroeren en die dat nu - twintig jaar later - nog steeds doen. Liedjes die bewezen dat Nicky Wire als enige tekstschrijver cum laude slaagde. Teksten die samen met de prachtige muziek een album vormden die herbevestigde dat Manic Street Preachers ook zonder Richey Edwards fier overeind bleef.

Als zo’n belangrijk werkstuk dan twintig wordt? mág en kán je dat als band toch niet stilletjes voorbij laten gaan!? Gelukkig doen ze dat ook niet want op 7 december komt ‘This Is My Truth Tell Me Yours’ opnieuw uit in een mooie 20th anniversary edition, geremastered door frontman James Dean Bradfield. Ook zal de band het album aankomende lente integraal gaan spelen tijdens een speciale tour. Voorlopig alleen nog in het Verenigd Koninkrijk.

Ik feliciteer James, Nicky en Sean met dit mooie jubileum en vier het feestje vol mee. Als ik dan de komende dagen naar mijn werk wandel, zet ik ‘This Is My Truth Tell Me Yours’ weer op en laat ik hem opnieuw mijn herfst kleuren.

24 oktober 2018
Gregor Dijkman