De Progprof (aflevering 22)

Van twee uitersten gesproken. Op dezelfde dag (6 november) kwamen de nieuwe albums van Steven Wilson en Asia uit. Elkaars tegengestelden in elk opzicht: de liedjes van Asia blinken als studiogoud, terwijl Wilson de digitale perfectie moedwillig uit de weg gaat. En toch verdienen beide nominaties enige nuancering. Ondanks het commerciële geluid klinkt Asia op 'Indigo' spannend en soms ronduit progressief. En Wilson is nog steeds koning Midas in progland, want 'Requiem For A Village' is een geslaagd "storybook" experiment.

Het moet nogal een sprong voor de Brit geweest zijn, van de ruimte op 'The Overview' naar een godvergeten dorpje dat van elke kaart geveegd lijkt. Wie op YouTube 'The Village Hall Sessions' gevolgd heeft, kon zich al vergapen aan Wilsons studio, een speeltuin vol analoge en organische instrumenten. Veel doet hij zelf, waar hij een tweede stem nodig heeft (gitarist Randy McStine) en wat aan het talent van de man ontsnapt (drummer Russell Holzman, zoon van toetsenist Adam) is in de bekwame handen van vrienden.

'Requiem For A Village' is een mysterieus verhaal dat uit de koker komt van Andy Partridge (XTC). De donkere stemming wordt niet enkel muzikaal goed aangevoeld – sommige nummers zijn dark folk – maar ook lyrisch door de vertelstijl van acteur David Tennant (Doctor Who, Broadchurch). Bovendien valt toch weer op hoe goed Wilsons stem is in het oproepen van de typisch Britse pastorale sfeer. Maar ook de liefhebber van gothic horror mag blijven luisteren.

Het spookdorp ademt immers vele huisjes, van folk en progrock tot psychedelica en elektro. Wilson weet waar hij het ietsje kan aandikken en waar hij grenzen moet trekken zodat alles geloofwaardig en smaakvol opgediend wordt. Juist omdat het fictieve karakter van het dorp onderstreept wordt, wil je er een klein uur in ronddwalen. "Suspension of disbelief" in optima forma. Wat ook helpt: 'Requiem For A Village' is een terugkeer naar de gitaar als centrale kracht en het spelplezier van Wilson en McStine is onmiskenbaar. Toch is dit geen collectie liedjes, wel een luisterplaat met veel groeimarge.

Naast de focus van Wilson op een kleine gemeenschap begint Asia op 'Indigo' – de eerste studioplak sinds 2014 – met een verrekijker naar de kosmos. The Traveller (Into The Light) is een zinderende opener richting Melkweg en de luisteraar zou maar wat graag aan boord zitten. Want de "harmonie der sferen" is perfect afgesteld door de nieuwe crew. Een supergroep mag je zelfs zeggen, met naast toetsenist Geoff Downes twee debuterende, maar door de wol geverfde bemanningsleden in gitarist John Mitchell en drummer Virgil Donati.

Uitkijken is het ook naar jonge dertiger Harry Whitley, die als zanger en bassist aan wijlen John Wetton doet denken. Zijn stem mist wel Wettons grove korrel, maar timbre en bereik zitten goed bij dit groentje. Downes, in samenwerking met Whitley en Mitchell, blijft wel de centrale figuur die weet hoe je een aansprekend liedje moet pennen. Daar zijn er deze keer genoeg van, met uitschieters Arcadia en On A Winter's Night. Maar met Mitchell en Donati in de cockpit wil je natuurlijk eens instrumentaal vlammen. De drietrapsraket Tattoo Indigo zorgt voor de virtuoze pyrotechniek die je van muzikanten van dit kaliber mag verwachten.

'Requiem For A Village' van Steven Wilson is verschenen op het label Fiction Records. 'Indigo' door Asia is een release van Frontiers Music. Beide albums zijn beschikbaar op vinyl, cd en Blu-ray.