Cody - Windshield

Achtergrond

In 2012 bracht het Deense Cody met ‘Fractures’ een dijk van een plaat uit. Toen stelden we ons reeds de vraag waarom het voor hen niet van de grond kwam hier in onze contreien. Dat de opvolger van die plaat zelfs geen Belgische release kreeg kunnen wij uiteraard enkel betreuren. Via de band zelf zijn we alsnog aan ons exemplaar van ‘Windshield’ geraakt.





We geven het toe dat we er ruimschoots te laat mee zijn, maar voor een goede plaat kruipen we alsnog graag in onze pen. Cody speelt een intieme mix van folk, pop en indierock met diepgang en fraaie songstructuren. De man achter Cody is Kasper Kaae die er met zijn bemoedigende bariton steeds in slaagt een extra laag weemoed aan de nummers toe te voegen.

De openings- én titeltrack komt langzaam binnen via een meeslepende opbouw en fijne meerstemmigheid alsof de groep al even een visitekaartje wil afgeven. Midnight en Into The Night klinken soulvol en diepgaand en brengen je gezien de titels niet geheel toevallig diep in Kaae’s ziel.

Buitenbeentje op de plaat is The Medic Blues dat zich bijzonder uptempo aandient. Een akoestische gitaar en strakke ritmesectie nemen de leiding, maar ook de statige strijkers en lap steel in het refrein zorgen voor grote en behaaglijke spanningsboog.

Daarnaast zijn het vooral eenvoudige, rustigere nummers die op ‘Windshield’ de toon zetten. Toch heeft elk van die nummers zijn eigen stempel. Zo is er de terughoudende melancholie in Rotterdam, de bedaarde funk in Getting Close, de gelaagde elegantie in The Night I Saw A Ghost en de duistere idyllische slotnummers What I Give en Arms Around.

Het niveau van ‘Fractures’ wordt op ‘Windshield’ niet gehaald. Daarvoor zijn de songs net iets te vrijblijvend. Toch levert Cody opnieuw een meer dan degelijke plaat waar de melancholische zielen zeker hun gading zullen in vinden.

9 januari 2016
Patrick Blomme