#BroersEnZusters - Talk Talk - I Believe In You (1988)
![#BroersEnZusters - Talk Talk - I Believe In You (1988)](https://mise.damusic.be/multiped/big/talktalkbelieve2.jpg)
Familie is belangrijk. Dat weten ook muzikanten.
Talk Talk-frontman Mark Hollis schreef I Believe In You over de heroïneverslaving van zijn oudere broer Ed. Hollis maakte zich vooral zorgen over de terugval in Eds gezondheid in de zomer van 1987. En dit lied is een pleidooi aan zowel hem als andere heroïneverslaafden om te stoppen. Helaas mocht het verzoek van Mark Hollis aan zijn broer niet baten.
Hollis was altijd terughoudend om over de ondoorzichtige teksten te praten, maar Oor slaagde erin hem aan het praten te krijgen over I Believe In You. "Ik heb de ellende gezien die heroïne kan veroorzaken", zei hij. "Ik heb zoveel mensen gekend die dachten dat het spul hen nooit te pakken zou krijgen en uiteindelijk een totaal verwoest leven leidden."
Talk Talk bracht I Believe In You in september 1988 uit, maar in april stierf Ed als gevolg van de heroïneverslaving. Mark Hollis schreef het nummer samen met Talk Talk-toetsenist en producer Tim Friese-Greene. Ze zetten het Chelmsford Cathedral-koor in voor de koorbegeleiding.
Talk Talk bracht I Believe In You uit als de enige single van 'Spirit Of Eden'. Met de jazz- en ambientinvloeden was het een radicale afwijking van de vorige drie poppy albums van Talk Talk. 'Spirit Of Eden' verkocht slecht en werd al bij de release door de critici weggehoond, maar naarmate de jaren verstreken, is het album opnieuw geëvalueerd als een belangrijke opstap naar de postrock van de eenentwintigste eeuw. De elegante arrangementen en rustige soundscapes beïnvloedden onder meer Doves, Elbow en Sigur Ros. In 2013 zette de NME 'Spirit Of Eden' op nummer vijfennegentig in de lijst van vijfhonderd beste albums aller tijden.
De albumversie duurt zes minuten en vijftien seconden. Parlophone monteerde de singleversie tot drie minuten veertig, waarbij het begin en het einde van het nummer werden verwijderd tot grote ergernis van Hollis. Hij klaagde bij het tijdschrift Q dat de single bestond "puur om de platenmaatschappij te helpen het album te promoten".
De elegant belichte video van Tim Pope geeft de sfeer van het nummer weer, terwijl Hollis met gesloten ogen op gitaar tokkelt buiten het frame. De Talk Talk-frontman had spijt van de clip. "Ik heb echt het gevoel dat dit een enorme vergissing was", zei hij tegen Q. Hollis voegde eraan toe dat hij dacht dat door daar te zitten en te luisteren en echt na te denken over waar het lied over ging, hij dat in de ogen kon krijgen. "Maar je kunt het niet doen", zei hij. "Het voelt gewoon stom. Het was deprimerend en ik wou dat ik het nooit had gedaan."