B-Wave Festival – het mekka voor ambient- en synthesizermuziek

Voorbeschouwing

Nichefestivals waar het grote publiek nog niet van gehoord heeft. Jummie! Met enige trots en overtuiging laten we jullie graag kennismaken met B-Wave festival, een jaarlijks wederkerend event in CC De Muze in Heusden Zolder waarin sfeer en liefdevolle tonen centraal staan. Dit jaar vindt het plaats op 18 november.

Achter dit initiatief schuilt de gelijknamige B-Wave non-profitorganisatie, een collectief van liefhebbers van “waveform”-muziek, waarin peetvaders als Klaus Schulze, Brian Eno (Berliner Schule) maar ook een meer hedendaagse lichting synthesizer- dancehelden als Trentemøller of Moby vereerd en gepromoot worden. En laten verenigde krachten nu ook net veel kunnen bereiken, zoals in het verleden Robert Rich, The Roswell Incident of Spyra naar het Limburgse lokken en momenteel keihard werken aan een vijfde jubileumeditie.

En editie 2017 zal zeker niet onderdoen! Want niemand minder dan het Zweedse Carbon Based Lifeforms pronkt bovenaan de affiche. U wist natuurlijk al lang dat wij opperfan zijn van het sci-ambientlabel Ultimae waaraan dit duo lange tijd gelinkt werd!? De multidimensionale soundscapes van hoge melodieën, flinterdunne sampledetails, diepe, gemoedelijke bassen en gemoedelijke downtempo beats waarmee deze twee heren keer op keer voor buitenaardse, benevelende taferelen zorgen, zijn gewoonweg het summum, de heerlijkheid zelve.

Het recent verschenen album ‘Derelicts’ op het Finse metallabel Blood Music doorbreekt zes jaar stilte rond Carbon Based Lifeforms en wijkt een beetje af van dit buitenaards karakter, maar doet qua zweverigheid en diepgang helemaal geen afbraak aan de naam en faam van dit collectief, dat zo goed als nooit in deze regionen te bewonderen is.

Om je niet helemaal blind te moeten staren op deze unieke performance, gooit de organisatie nog drie andere acts en twee prominente side-acts op de affiche. Te beginnen met het Duits-Nederlandse trio BK&S ofte Broekhuis, Keller en Schönwalder dat op basis van live slagwerk aan de slag gaat met sequenties, synthesizers en live soundeffects om een eigen benadering van krautrock en ambient uit te werken. Let zeker ook op zelfgebouwde instrumenten als de laserharp of rhythmstick die niet enkel een onderdeel uitmaken van de show van deze drie techneuten, maar ook een bron blijken voor ongekende, spitsvondige klanken en live improvisaties.

Daarnaast vermelden we graag de komst van de Deen Nattefrost, die ondertussen meer dan twintig jaar een brug slaat tussen vintage synthesizermuziek (Tangerine Dream, J-M. Jarre) en hoogtechnologische manipulaties en blijft werken aan een lang uitgesponnen, muzikaal verhaal door elke release terug te vallen op het klankbeeld van zijn voorganger (en dat te laten evolueren). Muziek is voor Bjørn Jeppesen ofte Nattefrost een levenswerk.

Het podium wordt bij aanvang overigens gewijd door landgenoot Owann, een klankpurist die eveneens zijn liefde voor jarenzeventigsynthesizermuziek niet onder stoelen of banken steekt. Zachte toetsen, zwevende tapijten en organische transformaties pronken op 's mans eerste, volwaardige langspeler ‘Eternal Return’ (met als thematiek de jaarlijkse tocht van Nietzsche naar zijn inspirerende bedevaartsoord in Zwitserland). Die eeuwigheid zit overigens weerspiegeld in de lange, dromerige minimalistische soundscapes van de producer, die stuk voor stuk doordrongen zijn van een warme gloed.

En als dan op het bijpodium nog een duo als Karl Hefner & Hugo Lagerfeld met hun toetsenmodules voor muzikale binding zorgen, kunnen we enkel maar met een brede glimlach vooruitblikken.

16 oktober 2017
Johan Giglot