Autumn Falls 2012: Herfstwandeling #3

De herfst heeft al een tijdje grip gekregen op ons. Gelukkig kwam Toutpartout drie jaar geleden met een uitstekende remedie tegen die herfstblues op de proppen: Autumn Falls. Het festival begint stilaan een gevestigde waarde te worden in het Brusselse muzieklandschap. Het boekingskantoor biedt ons niet enkel op het vlak van muziek enkele gevestigde waarden en nieuwe ontdekkingen aan, maar evengoed op het vlak van concertzalen. Ziehier het derde deel van wat volgens ons niet te missen valt de komende dagen!

DEERHOOF

Deerhoof weet live steeds opnieuw te verrassen. Rauwe creativiteit wordt afgewisseld met onvoorspelbare genialiteit. Soms lijkt het wel free-jazz, soms lijkt het op Japanse noise uit hun eigen wereld. We zullen dus niet weten of we zaterdag ons Hello Kitty-shirt vanonder het stof moeten halen of onze strakke leren broek. Wat we wel weten, is dat Gregs drum, de ruggengraat van elk Deerhoof-nummer, ons niet onbetuigd zal laten. Warm jezelf alvast wat op met hun Jingletron. (MV)

Te zien: 1/12, AB



DIIV

Zachary Cole Smith, alias DIIV, bracht eind juli zijn debuut uit, met de exotische naam ‘Oshin’. Die plaat is de ware definitie van chillwave. Golvende gitaarriffs, waarboven een vluchtige glinstering van Smiths zangstem hangt. Komen The Stone Roses daar over de duin kijken? Maar dan ’s nachts, wanneer het iets koeler is en het geluid weerklinkt tussen de sterren. Live zijn ze echter niet bang van een beetje energie. Wanneer Doused door de versterkers klinkt, durft Smith zich mét gitaar wel al eens onder het publiek te mengen. (MV)

Te zien: 1/12, AB



WHY?

Hiphop? Ja! Singer-songwriter? Ja! Pop? Ja! En dat allemaal in een bijzonder aanstekelijke mix waarbij doorgedreven en vaak van de standaard afwijkende percussie doorslaggevend is. Yoni Wolfs teksten zijn spannend, onvoorspelbaar, nonsensicaal en vooral geweldig. Alleen daarvoor al zou u moeten afzakken naar de Ancienne Belgique. Maar er is nog meer. Want de drie keren dat wij de band aan het werk hebben gezien, toverden ze steeds weer iets anders uit hun hoed. Van klassieke uitvoeringen over een meer poppy aanpak tot rapper’s delight. (PVG)

Te zien: 1/12, AB



BRNS

Afgelopen zomer hebben ze zowat alle festivals afgeschuimd. Als u hen dus niet hebt gezien, is het uw eigen schuld. Maar dan is er gelukkig nog Autumn Falls om dat gaatje in uw muzikale gebit te vullen. Want ze kunnen het echt wel, deze Brusselaars. Flarden Battles, frisse geluidjes en aanstekelijke zang maakten van hun eerste plaat een pareltje. En geloof ons maar als wij u zeggen dat ze op een podium nog beter zijn. (PVG)

Te zien: 1/12, AB



CLINIC

Ze dissecteren al eens graag één of ander vergeten, van toetsen voorzien instrument. En verder houden ze zich op het podium strikt aan de dresscode die hun bandnaam vereist. Denk verder aan de nodige newwave-invloeden en je komt uit bij het geluid dat Clinic hanteert. Ze zijn trouwens al even bezig, deze jongens. Maar nu lijkt de tijd rijp om ook deze kant van het Kanaal voor zich te winnen. (PVG)

Te zien: 1/12, AB



MOMBU

Mombu is een samenwerking tussen Luca T. Mai en Antonio Zitarrelli, tussen een bariton sax player en een drummer, tussen Afrikaanse ritmes, jazz, hardcore en metal. Stuk voor stuk inventieve genres. Er zal dus ook wel naar hartenlust geïmproviseerd worden. Zet je hart en ogen open en deze jongens schenken je een eenmalige, betoverende ervaring. Een voorproefje van hun unieke chemie, vind je hier. (MV)

Te zien: 2/12, Magasin 4



GENTLE VEINCUT

De Duitsers van Gentle Veincut maken noise-/post-punk en doen dat graag. Afkomstig uit het nutteloze Eschborn, klaar voor de underground van Berlijn. Al menig nek is gesneuveld op de concerten van Monsieur Hybrid en Volkan T, een furieuze dame geruggensteund door al even furieuze muzikanten. De gitaar klaagt, de bas bromt en de drum kermt. Zo hoort het voor een no-budget/probleemkind/vuil-uit-de-ghetto-project. Ze gaan ervoor, luister maar. (MV)

Te zien: 2/12, Magasin 4



GREAT LAKE SWIMMERS

Afkomstig van, jawel, de Grote Meren tussen Canada en Amerika brengt dit vijftal indiefolk die de ideale mix is tussen aangename zondagmiddag-achtergrondmuziek en muziek die meer dan boeiend genoeg is om naar te luisteren als hoofdbezigheid. Deze Canadezen zitten bijna tien jaar in het vak en met hun vijfde album, ‘New Wild Everywhere’, werden ze genomineerd voor de Polaris Music Prize. Sluit je ogen en laat je meevoeren naar de wondere folkwereld die op je zit te wachten. (BS)

Te zien: 2/12, Botanique



ZAMMUTO

Hyperactief, maar toch rustig. Zo zou je de bijeengeknutselde muziek van Zammuto kunnen omschrijven. Nick Zammuto heeft zich, nadat hij begin dit jaar de boeken dicht deed bij zijn groep The Books, teruggetrokken in zijn garage om een soloproject op poten te zetten. Met percussiearrangementen, stemvervormers en synthesizers wordt een hypnotiserende sfeer gecreëerd die de controle over uw dansspieren langzaam maar zeker zal overnemen. (BS)

Te zien: 2/12, Botanique



DUSTED

Brian Borcherdt, die vooral bekend is van de electronicaband Holy Fuck, heeft een nieuw speeltje. Samen met percussionist Leon Taheny stampte hij de groep Dusted uit de grond. Op primitieve wijze fabriceerden ze ‘Total Dust’, een plaat ontstaan uit nummers geschreven op akoestische gitaar. Niet wat je verwacht als je de epileptische sound van Holy Fuck kent, maar - verdorie! - wat doet die Borcherdt dat goed! Intiem, behaaglijk en charmant. (BS)

Te zien: 2/12, Botanique