Yussef Kamaal Black Focus

Brownswood Recordings
Black Focus

Met 'Black Focus' speelde Yussef Kamaal zich in menig eindejaarslijstje. Niet onterecht gezien het album een eigen geluid laat horen dat afsteekt tegen de sound van Amerikaanse topacts als Robert Glasper en Kamasi Washinton. Kamaal laat zich bijvoorbeeld inspireren door diepe basgeluiden en elektronica.

Spilfiguren zijn drummer Yussef Dayes en Kamaal Williams (aka Henry Wu) op toetsen en synths. Samen maakt dit duo een eclectische mengeling; een fijne, moderne hutsepot waarin jazz, funk en electronics heerlijk met elkaar gemengd worden. Daarom ook dat we bij de eerste paar luisterbeurten aan de funky  jazzalbums van Herbie Hancock moeten denken, maar evengoed zitten er invloeden in van klassieke jazzpiano (Thelonious Monk) of van bands als The Herbaliser.

Het album bestaat hoofdzakelijk uit de spannende interactie van drums en toetsen. Ook in het verleden werkten deze Zuid-Londense boys namelijk rond drumroffels en -patronen: Dayes als percussionist, Williams als producent van housetracks. Uit een eenmalige samenwerking voor een Boiler Room-sessie ontstond dit unieke project.

Met superalbum 'Black Focus' verfijnt dit tweetal slechts hun kunst op een spannende en uitdagende manier. Overigens baseren ze niet zelden hun nummers op een schijnbaar eenvoudige akkoordenprogressie en vullen ze die verder aan door vrijuit te improviseren met een uitgebreid collectief waarbij vooral de alomtegenwoordige saxofonist Shabaka Hutchings opvalt, die met zijn Ancesters album 'Wisdom Of Elders' ook al met superlatieven overladen werd.

Opener Black Focus trekt zich eerst nog losjesweg op gang, met Hutchings op de achtergrond. En zo krijgen we eerst een relatief kalme, relaxte sfeer maar waar je als luisteraar door de diverse wendingen toch de indruk krijgt dat dit vooral op een podium tot zijn recht komt.

Die is slechts de voorbode van de kosmischere, spacejazz die het duo op het dik acht minuten durende Strings Of Light bedrijft. Daarin horen we een drukkere sound, met funky basslines en complexere drumritmiek die we ook bij Makaya McCraven horen. Halfweg neemt de track een heel andere, verrassende wending (heerlijk trompetwerk van Yelfris Vades, soms ook broken beats) wat aangeeft dat dit duo van variatie een handelsmerk maakt.

Een lekker lang uitgesponnen Remembrance maakt zijn titel meer dan waar. Verderop houdt Yussef Kamaal het compacter door korte fragmentjes zoals Ayla en O.G. slim halfweg te plaatsen, waardoor er meer ruimte komt voor aan Jamiroquai verwante funktracks als Lowrider, waarop wat gitaarwerk van Mansur Brown te horen is.

De tracks vloeien probleemloos in elkaar over waardoor je je nergens verveelt. Het is vrije, spontane muziek die met de hulp van producer Malcolm Catto (The Heliocentrics) een zekere naturel behoudt. 'Black Focus' is een aanwinst voor de jazz en zal ongetwijfeld ook liefhebbers van hiphop, Jamiroquai en Prince aanspreken.

Yussef Kamaal speelt driemaal in Nederland. Aan België gaan ze voorlopig voorbij.


January 16, 2017
Philippe De Cleen