WASTE - Scream Until It's Beautiful

Eigen beheer

Soms weten we op de redactie echt geen raad met een release. Zelfs na meerdere luisterbeurten zijn we er niet uit of het nu aan te raden is of toch eerder te mijden. In elk geval is er een nieuw album voor het lawaaierigste Belgische collectief WASTE. Deze vijf individuen brengen een mix van experimentele noise en postpunk, wat in tien songs samengevat wordt op ‘Scream Until It's Beautiful’.

 

WASTE heeft getracht de loeiharde en dansbare hersenkronkels op plaat te zetten en ging daarvoor aankloppen bij Tim De Gieter in Much Luv Studio. Dat is inderdaad dé man die je nodig hebt om dit soort muziek in beluisterbare vorm te gieten, aangezien zijn eigen band Doodseskader in een vergelijkbaar genre zit. Je kan het vergelijken met The Hives op speed. Zoiets.... ongeveer.

"No time to WASTE", zal het vijftal gedacht hebben, want opener Get Up is een stevige rechter van Mike Tyson-kwaliteit. We gaan er geen doekjes om winden: dit is een track die het internationaal kan maken. Een lekker potje schreeuwen en dansen. Soms heeft een mens niet meer nodig. Ook Auto Pilot is een solide song, die meer richting new wave gaat met een onverwacht laatste paar minuten.

Maar de formule voor de songs wordt snel uitgehold. Semi-gebabbel, afgewisseld met ijselijke gekrijs, tongue-in-cheek teksten (Dog House, Mom) en een breakdown in het tweede deel van het laatste refrein,... dat zorgt ervoor dat je nogal snel uitgeluisterd bent, ook omdat de tweede helft van het album iets minder interessant is dan het eerste.

"Love it or hate it". Deze band heeft het potentieel om het in België en ver daarbuiten te maken. Want “no future” was misschien destijds de leuze van de punk, naar onze mening wacht WASTE wel degelijk een rooskleurige toekomst.