The Somnambulist Quantum Porn

Eigen beheer
Quantum Porn

The Somnambulist is met 'Quantum Porn' toe aan de opvolger van 'Sophia Verloren' (2012) en de livesoundtrack van 'Berlin - Die Sinfonie Der Grossstadt' en geeft blijk van het nodige lef.

The Somnambulist bestaat uit de Italiaanse zanger-gitarist Marco Bianciardi, bassist Thomas Kolarczyk en drummer Luca Andriola. Samen maken ze muziek die vooral een fysieke beleving tot stand moet brengen. Met maar liefst zestien tracks en een speellengte van dik zeventig minuten vatten we een lange muziektocht aan.

Drumroffels en een hypnotiserend, repetitief element leggen de basis voor het gitaarwerk. Vocaal brengt de groep tijdens opener Transverberate helaas een net iets te triviale rocksound naar voor, terwijl zanger Bianciardi zijn best doet om zo onheilspellend en donker mogelijk te klinken.

Zo voelen we ons inderdaad even Deeply Unutterable & Unimpressed. Een slaapwandelend ritme en een aardige gitaarmelodie trachten ons nog over de streep te trekken, maar het nummer verzandt al snel in voorspelbaarheid.

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. Het dromerige The Unmanned Song is sfeervol, mede dankzij de zang van Biancardi,die mooi openbloeit. Halfweg wordt het tempo aangedikt en wordt er spanning opgebouwd. Het rockterrein wordt heel even verruild voor metalinvloeden en gitaardrone-improvisaties. Goede, pakkende melodielijnen zitten er in Unbegotten, dat het eerste luik van het vierdelige album afsluit.

In het tweede luik valt vooral het eerder rustige, door jazzsamples gekenmerkte The Grand Anthem Of The Unnoble Nation Of... op, naast de fuzzrockgrooves van Goddamnland en The Slowing Clock die lijken alsof Mauro Pawlowski hier een cameo maakt. Met die nummers geeft de groep te kennen dat het diverse genres aankan. Maar rock blijft het hoofdingrediënt, zoals Ronald Stark, dat echo's van The National bevat, aangeeft.

In het geestige Resume Where God Has Stopped of A Ten Thousand Miles Long Suicide Note klinkt het rommelig. En met het korte, op hol geslagen Scurf of het punky Revolution In Yr Tongue ontbindt de groep even al zijn duivels; kort en krachtig alle energie eruit persen. Het tekent de durf om te experimenteren, wat de groep met het dik acht minuten durende Sundrum Ln onderstreept.

En ook het vierde luik mag er wezen met songs als Ultramarine Blues, het stevig overwelmende The Science Of Hidden Purposes of afsluiter Green Ice.

'Quantum Porn' is een fijn album. Het trio doet zijn best om zo origineel mogelijk voor de dag te komen (de opsplitsing in vier luiken). Klankgewijs horen we vooral ontsporende rockgitaren en de nodige durf om de vertrouwde paden te verlaten. De soms dramatische vocals van frontman Biacardi moet je er maar bij nemen. 


23 mei 2017
Philippe De Cleen