The Como Mamas Move Upstairs

Daptone Records
Move Upstairs

'Move Upstairs' bewijst eens te meer dat soulmuziek nog steeds hip is. 

Afkomstig uit Como, Mississipi brengen The Como Mamas met dank aan Daptone Records (thuisbasis van wijlen Charles Bradley en Sharon Jones) heerlijk spirituele gospelmuziek. Drie kloeke mama's die met 'Move Upstairs', de opvolger van 'Get An Understanding, wederom de sterren van de hemel zingen.

Op dit album worden ze begeleid door The Glorifiers, een backing band met organist-pianist Jimmy Hill, bassist Bosco Mann, gitarist Thomas Brenneck en drummer Homer Steinweiss. Maar de focus ligt in de eerste plaats op de vocale prestaties van Ester Mae Willbourn, Angela Taylor en Della Daniels. Wat een stemmen!

Er wordt al eens minnetjes gedaan over gospelmuziek; al dat gepreek en ge-oh-lord komt vaak alleen maar binnen bij hen, die een ingang tot het grote publiek vonden via soulmuziek (Sharon Jones, Mavis Staples of Charles Bradley bijvoorbeeld). Jammer, want net gospel blijft tijdloos, in tegenstelling tot veel hippere genres.

Op 'Move Upstairs' hoor je spirituele muziek met een kwieke feelgoodfactor.  Er is de knappe, door r&n beïnvloede titeltrack, die je meteen in de wereld van The Como Mamas trekt. Iin Out Of The Wilderness zit dan weer een vrij en funky drumritme, waarna het trio de soulvolle strot opentrekt. De religieuze insteek komt boven in het door opgewekt orgelwerk gestutte Almighty God Mighty God en het funky Count Your Blessings.

De Grote Baas daarboven blijft de grote inspirator van dit album. Met He's Calling Me waan je je zo in een klein kerkje In het diepe zuiden.Dit album staat volledig in teken van geluk en positiviteit. Het live in een studio in Brookly opgenomen 'Move Upstairs' is een beweging richting hemel. Wij zijn slechts de uitverkorenen (I Can't Thank Him Enough). Toch hoor je dat de hemelse zang ook onrecht en ongelijkheid aan de kaak stelt (heerlijke call-and-response in 99 And A Half Won't Do ) en er op die manier een stukje maatschappijkritiek aanwezig is.

Dat aan de basis vooral meerstemmigheid zit, hoor je in de intro van So Good To Me. Diep en oprecht genot maakt zich in elf korte songs van je meester, wat het vrijwel a capella gezongen Glory Glory Hallelujah of He's Mine eigenlijk alleen maar beklemtoont. Afsluiten doet de groep met het treffend getitelde hoogtepunt I Know I've Been Changed, dat, zoals u mogelijk weet, ook op het repertoire van Tom Waits staat.

Voor een portie rauwe gospel straight on the rocks, één adres : The Como Mamas. Praise The Lord!

The Como Mamas komen van De Singer (Rijkevorsel) een huis van diep geloof en vertrouwen maken en dat op 2 november. 


23 oktober 2017
Philippe De Cleen