Surf in Stereo - Live in Paradise
Gateway Music
Mattias Devriendt — 18 mei 2010
Met het Deense SPOT-showcasefestival in het vooruitzicht, komen ons hier en daar wat albums uit het Hoge Noorden aanwaaien. Surf in Stereo is er eentje van, en we zullen het trio zeker eens gaan spotten, daar in Aarhus.
‘Live In Paradise’, dat is de nogal melige naam van het debuutalbum van het Deense Surf in Stereo. Maar schijn bedriegt, want de band knalt dat het een lieve lust is. Met een contrabas, een drum en een gitaar wordt een instrumentaal universum gecreëerd ergens tussen het swingende van Fool’s Gold en de ritmische rockstructuren van Tortoise.
Tijdens Shit We Are Schizofrenic is de ritmesectie perfect in harmonie. Nu eens in draf, dan weer in galop, maar altijd de perfecte ondersteuning van de opzwepende lijnen van de gitaar. Het knappe aan deze plaat is bovendien dat onder de nummers altijd een jazzlaag schuilgaat. Die komt nu en dan eens aan de oppervlakte, maar wordt nooit opdringerig.
Dat het album live opgenomen is, benadrukt de improviserende franje die iedere jazzmuzikant van levensbelang vindt. Surf In Stereo is erin geslaagd dit gepast in zijn nummers te verwerken.
Zo begint Sangria Feast On Mallorca erg uitgesponnen met een improviserende gitaarintro, maar het weet verdomd goed waar het heen gaat, wat even later ook duidelijk wordt als bas en drum de vaste melodie op handen dragen. Hetzelfde effect zit even later nog eens in datzelfde nummer verwerkt, na een jazzy, improviserend gitaarintermezzo. Heel knap.
Dat het hier - zoals we zeiden - eigenlijk niet om een jazzalbum gaat, maar veeleer om een combinatie van tropical, latin en rock met hier en daar jazzinvloeden, bewijst Sneaking. De band leunt hier écht bijzonder dicht aan bij Fool’s Gold. Denk bijvoorbeeld aan hun Surprise Hotel dat eenzelfde up-tempo drive van gitaarlijntjes kent. Even later steken ze dan weer de draak met het overbekende James Bond-deuntje van John Barry en Monty Norman.
Het leuke aan deze plaat is dat de genres compleet omver gegooid worden. Daaruit wordt een opzwepend, soms dansbaar soepje gebrouwen dat technisch van een hoog niveau is, zeker in vergelijking met de eenvoudige gitaarlijntjes en rockschema’s die we dagdagelijks voorgeschoteld krijgen.
Een leuke kennismaking, dus. En als de band op SPOT even strak en enthousiast speelt, zullen wij ons die avond nog wel even herinneren.