Soap & Skin - Marche Funèbre
Pias Records
Germine Malek — 10 december 2009
Wie niet in de ban is van elektronische muziek, zal moeite hebben met dit minialbum. Soap&Skin is met zijn nieuwste ep een andere toer opgegaan. Maar of die nieuwe richting ons heeft overtuigd, valt te betwijfelen.
Anja Plaschg, alias Soap&Skin, experimenteert met donkere, pakkende muziek. Ze is ongelooflijk perfectionistisch en op het podium speelt ze haar nummers graag in andere uitvoeringen. Deze keer doet ze dat echter ook op plaat. De song Marche Funèbre is afkomstig van het album ‘Lovetune For Vacuum’, maar werd voor deze ep in een splinternieuw jasje gestoken.
Toen we de ep voor de eerste keer beluisterden, beving ons een onwennig gevoel. Dat sloeg echter al snel om in een gevoel van medelijden. We realiseerden ons immers geleidelijk dat de muziek en de teksten uit het diepste van Plaschg haar ziel komen.
Het eerste nummer Thanatos is in zijn originele vorm blijven hangen, en dat is hoe we het graag hebben: uit handen gebleven van de elektronische vormgeving en behouden in zijn zachte en nederige versie. De Oostenrijkse introduceert haar stem o zo intiem onder begeleiding van enkel een piano, en de kwelling is zo confronterend dat we de donkere gedachten niet kunnen bedwingen.
De regemixte versie van Marche Funèbre door Yrasor is ons minder genegen. Doorheen het negen minuten durende nummer vinden verschillende klanken elkaar op een vreemde wijze. De donkere beat ontmoet de duivelse stemmen en er schemert een haast satanische boodschap door. Er lijkt geen samenhang in te zitten, en de muziek is zo gefragmenteerd dat we zelf in complete verwarring raken.
Marche Funèbre is op deze ep echter twee keer geremixt. De tweede bewerking komt uit de vingers van DJ Koze. Koze neemt het stemgeluid, elimineert alle technologieën en steekt het nummer in een compleet nieuwe outfit.
In deze versie, het derde en laatste nummer op het plaatje, spreekt het ons dan ook meer aan. Er is een serieuze samenhang in te herkennen en het aanhoudende getokkel doorheen de song zorgt voor een rode draad waaraan we ons gretig vasthouden. Plaschgs bezwerende stem zorgt voor rechtstaande nekhaartjes en de jazzy sound halverwege het nummer doet ons heel even vergeten dat haar muziek de duisternis invult.
‘Marche Funèbre’ is een zeer experimenteel project dat meer en minder geslaagde kantjes bevat. Soap&Skin heeft geprobeerd om grenzen te verleggen, maar wij zijn helaas niet overtuigd. Misschien is de live-ervaring compleet anders, maar wij hebben toch een voorliefde voor artiesten in hun originele vorm.