Slipknot 9.0:Live

Roadrunner Records
9.0:Live
Veel bands willen vandaag de dag een live-album uitbrengen om hun energie die ze op het podium uitzenden ook in de woonkamer te laten weerklinken.
Slipknot wil met deze CD echter mensen laten teruggaan tot in het oog van de storm. Iets voor de echte liefhebber.
"Are you ready for this shit motherfucker?! schreeuwt Corey Taylor tijdens het eerste nummer door de microfoon. De Maggots (koosnaam voor de kleine Slipknot-smurfen in de pit voor het podium) schreeuwen bevestigend. Even daarvoor hebben ze hun afkeuring nog door de zaal laten schallen nadat iemand heeft gemeld dat Slipknot zogenaamd niet komt opdraven. Grapje van de negen gemaskerden.

Deze cd brengt een weergave van hun wereldtournee die ze maakten, soms met 9 dan weer met 8,7, Veel maakt het allemaal niet uit, je hoort het verschil toch niet. Want vooral de percussionisten klinken alsof ze op pannetjes trommelen. Are you ready for a fucking war?! schreeuwt Taylor niet veel later. Het is ongeveer het laatste fatsoenlijke dat we van de zanger horen, want de rest van de dubbel-cd is zijn stem behoorlijk fucked up. Hoogstwaarschijnlijk door de vermoeidheid, of omdat de cds klinken als een hoop lawaai. Alleen de bassdrum komt helder door.

Om kort te zijn: Slipknot is volgens mij geen band voor een live-cd. Slipknot moet je met je eigen ogen zien, desnoods op dvd. Dat is pas indrukwekkend. Slipknot is een visueel spektakel. Zonder beelden is er niet veel aan, tenzij voor mensen met een visueel geheugen die al eerder op een optreden waren. Als je Slipknot ziet, weet je ook dat die drumsolo aan het eind van de eerste cd niet n lange ratelende dubbele bassdrum-test is, maar dat het drumstel op een gigantische arm negentig graden gekanteld is.
En dus klinkt het allemaal nogal zielig en vooral heel puberaal, omdat Taylor tijdens zijn vele speeches tussendoor werkelijk ieder zelfstandig naamwoord vooraf laat gaan door een bijvoeglijk fucking of motherfucking. Het werkte op onze lachspieren in ieder geval.

Als je echt wilt zien wat Slipknot live is, haal je de dvd 'Disasterpieces' uit 2002 in je huis. Dan mis je weliswaar de nummers van de laatste studio-cd 'Vol. 3: The Subliminal Verses', maar je kunt tenminste zen waarom het zon chaos is.
Deze CD is wat mij betreft een best-of, maar dan live gebracht en helaas brengt die niet zoveel kracht met zich mee als een studio-album of het visuele van een live-optreden. Deze CD is iets voor de die-hard fan die niets van zijn favoriete band wil missen.

10 april 2017
Tineke Codron