Nile Annihilation Of The Wicked

Relapse Records
Annihilation Of The Wicked
Wie komt er nu op het idee de naam van een Egyptische rivier te gebruiken als groepsnaam? Wel, de death metallers van Nile vonden dat een goed idee en wat gebeurde er: ze werden n van de beste impulsen van het death metalgenre. Voor het eerst klonken Egyptische klanken zij aan zij met supersnelle death metal. Ze zijn met Annihilation Of The Wicked aan hun vierde brok brutaliteit toe.

Intro Dusk Falls Upon The Temple Of The Serpent On The Mount Of Sunrise (wat een titel!) is een zweverig, Egyptisch klinkend deuntje dat je een beeld voor de ogen schuift van het oude Egypte in de woestijn waar de avond valt. Leuk voor de yogabeoefenaars. Lang kan je dat beeld echter niet vasthouden want na zon dertig seconden haalt Cast Down The Heretic je uit je dromen weg. Een typisch Nile-nummer is dat: onmenselijk snelle drums, al even snel grollende riffs, diepe grinds en dat alles in een Egyptische achtergrond gegoten.

Al iets minder typisch klinkt User-maat-re. Tergend langzaam glijden de nog steeds Oosterse klanken en riffs doorheen agressief drumwerk en aangepaste vocale activiteiten. Dat is de andere oever van Nile die ook in dit album weer opduikt dus. Zo krijg je, in tegenstelling tot wat anderen wel denken van Nile, een gevarieerde sound.

Anders dan vroeger, ligt de nadruk dit keer niet op dat fameuze drumwerk, maar wel op de heerlijk brommende gitaarakkoorden en laat dat nu net hetgene zijn dat er live meestal niet goed uitkomt. Oprichter Karl Sanders kloeg in een interview eens over de lange vingers van zijn collega Dallas Toler-Wade. Dallas kon zo beter moeilijke akkoorden bereiken terwijl dat van Karl een supersnelle reflex vraagt. Die akkoorden klinken inderdaad wel van die aard dat ze aartsmoeilijk te spelen zijn.

Aanvankelijk leek het moeilijk te worden om er een aantal pieken uit te halen. Naar het einde toe bleek dan ook dat die pieken zich achteraan de tracklist bevonden. Lashed To The Slavestick en Annihilation Of The Wicked genieten onze voorkeur.

"Annihilation Of The Wicked" klinkt al bij al ng meer Oosters en omvat dat voor Nile zo stereotiepe drum-en riffgeweld. We mogen dus stellen dat Nile er opnieuw in geslaagd is hun vorige albums te overtreffen. Of het ook het beste metalalbum van het jaar is durf ik niet te zeggen, maar het is alvast een dikke sollicitatie!

November 8, 2008
Kris Hadermann