Mokoomba Luyando

Eigen beheer
Luyando

Vijf jaar na het door Manu Gallo geproduceerde 'Rising Tide' is het zeskoppige Mookomba terug. Daarop kijken ze moedig richting toekomst. In een mengeling van Zimbabwees en Engels maakt Mookomba duidelijk dat ze nog steeds een feestje kunnen bouwen. 

Met een mix van modern Afrikaanse fusion weet de Zimbabwese groep de lokale traditie te binden aan latin en New Orleans-funk. Dat levert een mengsel op dat fris en bovenal aanstekelijk klinkt.

Frontman is de griot Mathias Muzaza, die verschillende talen beheerst en met zijn scherpe, heldere vocals één van de prominente elementen in Mookambo is. Daarnaast is er ook nog gitarist Trustworth Samende die verschillende invloeden (funky rap, Kongolese grooves, reggae, latin) brengt. Verder bestaat de groep nog uit drummer Ndaba Coster Moyo, keyboardist Donald Moyo, percussionist Miti Mugande en bassist Abundance Mutori.

De rocksound heeft de groep inmiddels laten varen voor een meer akoestisch getint geluid, waardoor ze sterker verbonden zijn aan het eigen muzikale erfgoed. En dat maakt het net interessant. Er is geen sprake van een traditionele sound (met mbira, marimba of dergelijke), maar net een geluid dat de moderne muziekliefhebber op zijn wenken bedient.

Maar Mookambo laat het traditionele niet volledig los, wat blijkt uit Kumukanda, een traditional die een volwassenwordings- of initiatieritueel begeleidt. Toch valt vooral op dat zelfs in een meer akoestisch register de groep een integer artistiek statement maakt.

Neem Mokole, dat de rookwolken, die het natuurfenomeen Victoria Falls, produceert in de verf zet of het ronduit energieke Njawane (een soort muzikale handleiding om de dreiging van leeuwen te bezweren) waarmee je zo een feestje kan opluisteren. En op Kulundiswe hoor je onderhuids de Afrikaanse roots doorsluimeren. Eén van de hoogtepunten is Vimbe omdat net daar het vocale aspect voor vuurwerk zorgt.

Hoe feestelijk het album in wezen ook klinkt, toch is er volop ruimte voor emotie. Tijdens Kambowa wordt bijvoorbeeld een minder fraai hoofdstuk in de geschiedenis van de Tonga aangesneden. En ook de sfeervolle gitaartokkels van het dromerige Mabemba mogen er wezen.

'Luyando' staat voor moederliefde. De groep brengt op 'Luyando' een feestelijke ode aan de thuisgrond met een akoestische, maar bovenal authentieke en integere sound.


11 maart
Philippe De Cleen