M?m - The Peel Session

De naam John Peel zou een belletje moeten doen rinkelen bij iedereen die zichzelf als muziekliefhebber beschouwt. Toen hij in 2004 overleed, liet deze BBC-radiomaker zo’n 4000 befaamde "Peel Sessions" na van ongeveer 2000 artiesten. Deze sessies waren zeer divers, maar stonden bovendien garant voor kwaliteit en werden legendarisch. Recent brachten ondermeer PJ Harvey, I am Kloot en Pulp hun Peel Sessions uit op cd. Múm was in 2002 te gast in de BBC-studio’s en onlangs besloot ook platenmaatschappij FatCat om hun sessie uit te brengen.

Verschillende artiesten bezochten de BBC-studio’s meerdere keren. Zo kon PJ Harvey voor haar Peel Sessionscd beroep doen op vier verschillende sessies. De cd van Múm telt echter maar één sessie en dus welgeteld vier nummers. Het schijfje duurt dan ook maar een schamele 21 minuten.

Peel Session of niet, Múm klinkt vertrouwd als anders. De eerste 45 seconden van de plaat hoor je enkel raadselachtige geluiden die je niet meteen kan plaatsen. Je weet niet goed wat te verwachten en dat is meteen wat Múm zo kenmerkt. Deze IJslandse groep is meester in sfeerschepping. Lange intro’s zijn hen dan ook verre van vreemd, iets wat zich meteen toont bij het eerste nummer Scratched Bicycle/Smell Memory. Dit nummer is een soort instrumentale mengvorm van de eerder verschenen nummers Slow Bicycle en Smell Memory uit hun in 2000 uitgebrachte plaat 'Yesterday Was Dramatic – Today is OK'.

Pas in Awake On A Train horen we ook zang. Meer dan wat "La la la" wordt er niet gezongen, maar het resulteert wel in een hoogst meeslepend motiefje. Ook dit nummer verscheen eerder op 'Yesterday Was Dramatic – Today is OK'. Hoewel de Peelsessie anderhalve minuut korter duurt dan het origineel, klinkt het toch maar als een flauw afkooksel ervan. Dit geldt ook voor Now There Is That Fear Again, een nummer afkomstig uit 'Finally We Are No One' uit 2002.  Best mooi, maar een nieuw perspectief brengt deze versie ook niet. The Ballad Of The Broken String bestaat uit in hoofdzaak uit sfeer en is een mooie afsluiter van de sessie.

Múm doet in deze sessie waar het goed in is. Ze maken betoverende en soms meeslepende sprookjesmuziek met knappe arrangementen. Hun hartverwarmende elektronica is allemaal heel mooi en lieflijk, maar de sessie zelf is weinig essentieel. Opmerkelijk aan deze sessie is enkel de bezetting. Later zou eerst zangeres Gyda Valtysdóttir de band verlaten en daarna ook haar zus Kristín Anna, maar op deze plaat zijn ze dus nog voltallig. Waarschijnlijk is deze 'Peel Session' eerder een zoethoudertje in afwachting van de volgende plaat die in het late voorjaar van 2007 uitgebracht wordt.  Deze sessie heeft vooral een grote nostalgische waarde en is dan ook mooi voer voor echte fans. Anderen geven hun geld misschien beter aan een ouder album of aan die nieuwe plaat uit.