Maxïmo Park Our Earthly Pleasures

Warp Records
Our Earthly Pleasures
“It sounds like Smashing Pumpkins crossed with the Smiths.”, aldus Paul Smith. Nice try, maar geen van beide bands komt evenwel in ons hoofd op bij het horen van 'Our Earthly Pleasures' van Maxïmo Park.  De Britten brachten net hun tweede album uit en zijn kennelijk tevreden over het eindresultaat.

De plaat volgt mooi op het debuut 'A Certain Trigger' van twee jaar terug. Tussendoortje 'Missing Songs' is eerder het tweede deel van een dubbelaar. Maxïmo Park serveert nog steeds een energieke en dynamische opeenstapeling van songs die je direct van je stoel doen wippen. De jongens zijn meesters in het opbouwen van een climax die meteen naar het hoofd stijgt. 'A Certain Trigger' maakte heel wat trouwe fans maar door de meer dan behoorlijke airplay van de singles Our Velocity en Books From Boxes bereikte de band eindelijk ook het grotere publiek. En terecht.

Zanger Paul Smith is een fenomeen, zowel op je iPod als op het podium. Met zijn hoge stem, bokkesprongen en lijkbleke huid lijkt hij weggelopen uit The Addams Family. Soms word je er zenuwachtig van, soms meent hij het te serieus maar meestal wakkert hij je vrolijkheid aan en dat is een uniek muzikaal talent. Maxïmo Park is pure Britpop in de juiste zin van het woord. Hun muziek ademt gewoon Groot-Brittanië.

Ieder nummer staat stijf van de dramatiek en humor. Vooral de teksten lijken er last van te hebben maar wie goed luistert, weet dat je alles met een grote korrel zout moet nemen. “When it comes to girls, I’m really theoretical… So would you like to go on a date with me?” Geef toe, wie valt niet voor dat soort Britse humor? Het schipperen tussen kitsch en ordinaire rock maakt hen uniek. Maxïmo Park weet daarin de juiste weg in te slaan, ver weg van de tienerpunkpop en The Darkness.

De instrumentatie verrast niet, vaak komt het neer op een afgesneden gitaargeluid, een enerverend synthje en de stem van Smith die graag de boel in handen houdt. Op het eerste gezicht lijkt dat ook minder interessant maar de band bewijst bij nader inzien dat ze verder durven gaan. De hoekigheid van weleer wordt deels geruild voor perfecte popsongs en structuur op de plaat.

NME bleek niet omvergeblazen. Maxïmo Park brengt inderdaad niets nieuws onder de zon, maar legt wel alweer een plaat vol singles in de rekken. Wij gokken dat A Fortnights Time de volgende wordt. Vanaf nu zijn de twee puntjes op de i volledig gerechtvaardigd.

November 8, 2008
Herlinde Raeman