Mars Hollow - World In Front Of Me
10T Records
Christoph Lintermans — 18 juni 2011
Je moet het de Amerikanen van Mars Hollow nageven: hoe virtuoos er ook gespeeld wordt, het staat altijd in dienst van melodie en tekst. Gitarist John Baker zat op jonge leeftijd in het kerkkoor; bassist Kerry Chicoine en drummer Jerry Beller vormden eerder een ELP tribute-band. De optelsom van deze gegevens met de creatieve toetsenist Steve Mauk geeft dat onmiskenbare geluid.
Alle groepsleden dragen overigens bij tot de zangpartijen, met Baker en Chicone afwisselend voor leadzang. Een vergelijking met grote voorbeelden Yes en Kansas dringt zich op. Het nieuwe album ‘World In Front Of Me’ gaat overigens van start met een vocale harmonie. Een prettiger manier om een progplaat te beginnen kunnen wij ons niet indenken.
Die onmiskenbare invloed van Yes klinkt ook door in de stuwende bas van Chicoine, die zich out als een voorbeeldige leerling van Chris Squire. Samen met de aangename tenor van Baker leiden zij de melodie. Maar vanaf opener Walk On Alone zit de uitdaging hem vooral in het ritmische departement (denk aan Gentle Giant).
Een intro op een tegendraads ritme kondigt het thema (waanzin) van Voices aan. Wanneer de bas de zang en gitaarbegeleiding bijvalt, creëert men spanning bij de luisteraar. Opvallend zijn de tempowisselingen waardoor diens verwachtingen steeds bijgesteld moeten worden. De song is (metaforisch gesproken) het noorden kwijt door die stemmen in het hoofd. De finale keyboardsolo regeert als de waanzin in het hoofd, maar de strakke regie houdt alles strikt onder controle.
Een intro op een tegendraads ritme kondigt het thema (waanzin) van Voices aan. Wanneer de bas de zang en gitaarbegeleiding bijvalt, creëert men spanning bij de luisteraar. Opvallend zijn de tempowisselingen waardoor diens verwachtingen steeds bijgesteld moeten worden. De song is (metaforisch gesproken) het noorden kwijt door die stemmen in het hoofd. De finale keyboardsolo regeert als de waanzin in het hoofd, maar de strakke regie houdt alles strikt onder controle.
In Weapon doet Chicoine zijn bas sluipbewegingen maken, naderend als een onafwendbare dreiging. Het samenspel (met een hoofdrol voor de rake meppen van Beller) heeft de trefzekerheid van een tankdivisie. Een even onheilspellende sfeer wordt in What Have I Done door een cello aangezet. Ondanks het meanderende ritme ligt de nadruk hier op de songmatige structuur.
Na het (weinig ter zake doende) akoestische interludium Mind Over Matter kondigt Prelude grootse dingen aan. Piano en cimbalen geven met een knipoog naar Genesis de dramatische aanzet tot het breedvoerige titelnummer.
Een sustained gitaar opent de blinden van het venster en trekt je de wereld in; een World In Front Of Me ligt aan je voeten. Moog synthesizer en orgel leiden je naar een gitaarthema en uiteindelijk het gezongen refrein. De zang moet soms opboksen tegen het instrumentale geweld, maar de mix heeft een goed evenwicht gevonden.
Na het titelloze debuut uit 2009 moest ‘World In Front Of Me’ nu bevestigen. Door te kiezen voor een melodische benadering en aandacht te geven aan de zangpartijen, vermijdt men dat dit muziek is voor enkele ingewijden. De koppeling van techniek aan emotie en zeggingskracht zou dit Amerikaanse kwartet wel eens groot kunnen maken.