Malcolm Middleton Into The Woods

Chemikal Underground Records
Into The Woods
If you dont break my heart/ Ill do it myself, zo klinkt het al meteen in Break My Heart, en daarmee is de toon gezet voor de rest van het album. Hiermee gaat Malcolm Middleton, beter bekend als n helft van het Schotse Arab Strap, verder in de richting die hij met zijn eerste solo-album 5:14 Fluoxytine Seagull Alcohol John Nicotine uitsloeg. Bitterzoet en met een stevige scheut cynisme maakt hij de luisteraar deelgenoot van zijn leven, en doet hij ons beseffen dat het zelfs bij artiesten niet altijd rocknroll is wat de klok slaat.

Middleton pakt uit met eenvoudige folky melodietjes die geheel in de Arab Strap-stijl passen, maar er toch in slagen om je keer op keer bij de keel te grijpen. Devastation is niets meer dan drie minuten neerslachtigheid en zelfvernedering, maar dan van zon tomeloze schoonheid en gevoel voor zelfspot, dat de koude rilling keer op keer langs onze ruggengraat omlaag kruipt. Ook Loneliness Shines en Monday Night Nothing bewijzen dat Middleton echte songs kan schrijven, die elke luisterbeurt opnieuw even prachtig klinken. Autumn wentelt in een heerlijk sarcasme, wanneer hij de herfst hekelt, en de pijnlijke herinneringen dat elk jaar weer naar bovenkomen, terwijl in Burst Noel blijkt dat kerstmis even pijnlijk is. Pijnlijk genoeg om er een prachtig trage gitaarballad van te maken.

Niet elk nummer op Into The Woods is helaas even sterk, zo is het electronica-uitstapje in No Modest Bear jammerlijk mislukt, en ook het vrouwenkoortje in A Happy Medium kon ons maar matig bekoren. Dit zijn echter kleine minpuntjes, die we, gezien de pracht van de andere tien nummers, maar al te graag met de mantel der liefde bedekken.

Afsluiter A New Heart toont echter aan dat Middleton zelf ook maar al te bewust van de melancholische inhoud van zijn teksten: Ive been asked to write a song without a swear word or a slight. Wij hopen echter dat hij dat nog eventjes uitlaat, want tussen alle prefab-nummers waarmee de ether de laatste tijd vervult is, is Malcolm Middleton een ware zegen.
Wanneer we de cd beluisteren, kunnen we niet anders dan besluiten: Malcolm Middleton is een echte loser. Maar zolang hij zulke prachtige cds blijft afleveren, is hij tegelijkertijd ook een van onze helden.

November 8, 2008
Dieter Vandeweyer