Kinski Alpine Static

Sub Pop Records
Alpine Static
Ruige rockers en ander rolvolk aller landen, verenigt u. Kinski is terug met een nieuw album en dat kunnen we enkel toejuichen: ongepolijst en bikkelhard geeft de band uw cd-speler een oplawaai van jewelste. Red uw stereo en bied ruiterlijk w linkerwang aan, want Alpine Static kent geen genade.

Gesp uzelf alvast stevig vast in de zetel en houd de Prozac onder alle beding binnen handbereik; u zou de eerste niet zijn die na het horen van een korte beschrijving in de trant van instrumentale gitaarmuziek ongenadig van zn sokken geblazen wordt. Ondergetekende moest even slikken (het hoesje doet immers eerder een rustiek postrockbandje verwachten) en gooide toen enthousiast de haren los: de distortion, met een korreligheidsgraad waar de gemiddelde Vlaamse leembodem enkel maar jaloers kwijlend van kan dromen, wordt de luisteraar ongenadig het gezicht in geblazen en de gitaarriedeltjes worden duchtig door het slijk gehaald. Kinski kiepert de badkuipen vol moddervette en aanstekelijke riffs zonder genade leeg: het eerste rustpunt situeert zich pas ergens in (het overigens excellente) The Party Which You Will Know Be Heavy, het vierde nummer.

Nu zijn we altijd wel liefhebbers geweest van zulke muzikale schoonheidskuren, en dus stellen we met stijgend genoegen vast dat Alpine Static stabiel stevig in het vlees zit: de pompende riffs die, in een niet zo ver verleden, de funderingen legden voor het cultbandstatuut waar Kyuss tegenwoordig mee door het leven gaat, flitsen hier ook voorbij. Kinski kan echter meer dan fors uithalen en geeft met All Your Kids Have Turned To Static en Waka Nusa toch nog twee rustige gitaarnummertjes weg, terwijl het met The Snowy Parts Of Scandinavia puur songschrijftalent tentoon spreidt en de geluidsmuren- en brijen keurig opbouwt en afbreekt.

Veelzijdig en toch herkenbaar, zo hebben we ze graag. Alpine Static is dat helemaal en zal zn Alpenbriesje (al is stormwind hier misschien beter op zn plaats) zonder twijfel nog een tijdje door onze zomers hete zolderkamer doen waaien. Deuren en vensters open, hier heerst vanaf nu Kinski en zijn Kwaad Loeiende Gitaren.

November 8, 2008
Vincent Merckx