Joanne Pollock Stranger

Planet Mu
Stranger

Over wie hebben we het nu in feite, Joanne Pollock, als we over “Stranger” spreken? Allicht over de mensen die met deze debuutplaat in contact komen. En dat zijn vanzelfsprekend mensen die ook vertrouwd zijn met de onrustige, weirde elektronica van Venetian Snares en hun label Timesig of moeder-platenmaatschappij Planet Mu. Feit is dat dit debuut een stevige portie akelige, eigenwijze muziek bevat.

De Canadese producer Joanne Pollock trad voorheen al in de voetsporen van Aaron ‘Venetian Snares’ Funk via het project Poemss. Verwacht op de debuutplaat van deze dame meer elektronische spielerei en minder rust. Alsof Pollock een vrijkaartje kreeg om een middag in het speelgoedmuseum alles op zijn kop te zetten. En dat leidt tot tien ballade-achtige vindsels, songs zonder duidelijk begin of eind waarin “intrigerend” het woord “esthetisch” verdrijft.

Mogen we het arty en rommelig noemen? Of experimenteel en inventief? Kies gerust. Feit is dat de gelaagde, verknipte, versnipperde beats en samples die laag op laag worden gestapeld telkens opboksen tegen digitale percussie en enkele keren zelfs pompende bassen zonder echt met elkaar rekening te houden. Misschien dat Never Been You nog het meest balans houdt als postdubstepsong met hiphopbeats, glitchy synths en hoog zweverige stem. Maar ook hier is het moeilijk te volgen wat er nu in feite gebeurt.

Dat gaat dan nog gepaard met donkere, intieme mijmeringen die keer op keer met een hoge ontdubbelde, klagende stem worden geopenbaard. “I have to know the stranger in my heart, the curtain that I’m not.”, dat soort van filosofische perikelen en zelfreflecterende gedachten. “I’m just getting older”, gaat het in openingstrack Carnaval. Dat mag meteen de reden zijn om de muzikale gedachten misschien ook iets meer te ordenen.

Openhartig, eigenwijs, bevreemdend: zover was u dus al. Los daarvan komt deze plaat best leuk binnen; kalm en toch onrustig; zacht en keihard; intiem en vol noise. Je voelt dat je wordt meegezogen in een duister verhaal, maar wordt tegelijkertijd op een veilige afstand gehouden. Enkel houdt dat gevoel geen tien (inwisselbare) tracks aan. Daarvoor is ‘Stranger’ gewoonweg te … vreemd.


21 augustus 2017
Johan Giglot