ISAN Glass Bird Movement

Morr Music
Glass Bird Movement

'Glass Bird Movement' is het achtste studioalbum van de tegenwoordig in Denemarken wonende  Antony Ryan en de Brit Robin Saville.  Het twee decennia oude ISAN (Integrated Services Analogue Network) staat nog steeds garant voor elektronische soundscapes, delicate ritmes en vreemde, spookachtige geluiden. Zo zit de groep onder meer in het vaarwater van Aphex Twin (de vriendelijke, niet de venijnige kant) en Boards Of Canada.

'Glass Bird Movement' lijkt misschien een wat vreemde tite. Dat komt omdat de heren het vooral moeten hebben van de nobele kunst der associatie. En zoals ze albumtitels in elkaar puzzelen, zo werken ze ook songs uit. Hier een stukje, daar een bruggetje, nog een mooi beeld of een woord, dat is wat grote kunstenaars doen. Ze laven zich aan alles wat hen bezig houdt, hen intrigeert of motiveert en drukken dat uit in beeld of geluid.

Al van bij het begin (Cuckoo Down) wordt je als luisteraar meegenomen in dit betoverende en meeslepende verhaal. Zo krijg je een soort fictieve soundtrack waarin je continu nieuwe verrassingen en geluiden tegenkomt. De songs zijn uiterst gelaagd en door voldoende ruimte te laten tussen de songs heeft iedere soundscape op zich de mogelijkheid om zoals in Lace Murex open te bloeien. Zo weet het duo Ryan-Seville een erg warme sound te creëren.

Eén van de hoogtepunten heet Parley Glove, een hypnotiserende compositie waarin het contrast tussen scherpte en onzuiverheid goed uit de verf komt. Naarmate het album vordert, duikt er meer pret en amusement op. Zo lonkt de titeltrack naar de knisperende feelgoodambient van Aphex Twin (of Richard D. James zo u wil) en klinkt Leonardo's Formula - met geluidjes die uit de Atari's, Nintendo's en Sega's van weleer gestolen lijken te zijn - al even intrigerend als de titel doet vermoeden.

Hoewel er veel afwisseling is, voel je aan dat de composities in wezen variaties zijn op eenzelfde, weliswaar prikkelend thema. Ook geluidsmatig valt dat op, onder meer in Every Since And Then dat zijn voordeel doet met koele synths, dromerige electronics en fijne micromelodietjes.

De ene beschouwt dit soort muziek als geluidsbehang, de ander wordt erdoor opgeslorpt. Kortom, een dubbeltje op zijn kant. Het knappe is wel dat de groep ervoor kiest om het speelse in de muziek te benadrukken. Een goedkoop keyboard, dat gebruikt wordt voor één enkele noot bijvoorbeeld, of een stukje handmatig geknipte tapeloop, het kan allemaal in de wereld van ISAN.

Vooral naar het einde toe is er loungy ambient, onder meer tijdens Slow Rings (waarin je hoort dat het duo meer is dan louter een studioproject) en het toepasselijk getitelde Risefallsleep dat net als afsluiter Linneaus één van de uitgesproken blikvangers op dit album is.

'Glass Bird Movement' is een fascinerend werkstuk vol kwetsbare elektronica, een erg toegankelijke groeiplaat die maar mondjesmaat de geheimen prijsgeeft.


7 april 2017
Philippe De Cleen