Hope Sandoval And The Warm Inventions Until The Hunter

Tendril Tales
Until The Hunter

‘Until The Hunter’ is reeds de derde plaat van Hope Sandoval (Mazzy Star) samen met Colm O’Coisoig van My Bloody Valentine. Zeven jaar na de vorige en met een tussenstop bij hun oorspronkelijke bands, zijn ze nu terug met een bijzonder ingetogen plaatje.

Nadat zowel Mazzy Star als My Bloody Valentine er de brui aan hadden gegeven, brachten Sandoval en O’Coisoig met ‘Bavarian Fruit Bread’ in 2001 en ‘Through The Devil Softly’ in 2009 twee degelijke platen uit. Nu is er ‘Until The Hunter’, een plaat waarop heel wat mooi volk meespeelt en die door zijn bescheiden aanpak heel hard op de stem van Sandoval leunt.

De negen minuten durende opener Into The Trees mocht wat compacter, maar The Peasant en A Wonderful Seed brengen ons geheel in de sfeer. Het soort sfeer waar melodie en schoonheid van weinig licht voorzien worden.

Het is pas de slome, maar subtiel groovende countrysingle Let Me Get There, een duet met Kurt Vile, die je finaal in de juiste mood brengt. In vergelijking met Treasure is dat dan nog een uiterst vrolijk nummer. Die laatste nestelt zich als het ware in het donkerste hoekje van je gedachten. Het is een pareltje dat bijna niet opvalt, maar dat je in al zijn subtiliteit koud pakt.

The Hiking Song is nog zo'n bevallig nummer; Het subtiele, repetitieve gitaarspel, de sporadische viool en de ijle backings zijn stuk voor stuk zeer fijngevoelig, maar tegelijkertijd zeer cruciaal.

Afsluiter Liquid Baby biedt nog een topmoment met veel melancholie en een heuse streep blues waarop de gitaar toch nog eens mag doorduwen en Sandoval heerlijk sexy croont.

‘Until The Hunter’ is een betoverende, geraffineerde plaat, die net iets te veel op hetzelfde trucje teert, maar op zijn beste momenten zwaar indruk maakt.


December 29, 2016
Patrick Blomme