Hippo Campus Landmark

Transgressive
Landmark

Is Hippo Campus, die met 'Landmark' het debuut uitbrengt, de zoveelste indiepopbuzz, die mee aangewakkerd wordt door de productie van BJ Burton (Bon Iver, Low, ...)?

Indiepopbands zijn meestal geen lang leven beschoren. En iets zegt ons dat dit ook van toepassing is op Hippo Campus. Leuke bandnaam, maar we hebben al zoveel  van dit soort bands zien komen en gaan dat we op de hoede zijn. Fris jong groepje: check; debuut: check; kunstonderwijs: check; wellustige indiepopsound: check. Of de buzz terecht is? Daar valt niet meteen een antwoord op te geven.

Het kwartet komt nog maar net van de schoolbanken. Onder het waakzaam toeziend oog en oor van Alan Sparhawk (van het fabeltastische Low) nam de groep eerder al de ep 'Bashful Creatures' (2014) op. Een jaar later zaten ze met de tweede ep 'South' in het vaarwater van Vampire Weekend en - welja -  Mumford & Sons kwam.

Op het volwaardige debuut 'Landmark' krijg je na de weirde vocal samples in intro Sun Veins, die vooral bedoeld is als aandachtstrekker, een loepzuivere, catchy indiepopsong als Way It Goes. Weinig poespas, gewoon het type goede, radiovriendelijke popsong waar dit soort bands het patent op lijkt te hebben. Op het dromerige Vines wordt vrolijk gefreewheeld en de band brengt zowaar enkele soulpoptoetsen aan.

Met Epitaph kiezen ze voor het intieme werk en lonken ze met vocoderstemmetjes onmiskenbaar richting Bon Iver lonkt. Simple Season is dan weer net iets te rommelig. De groep is nog jong, dus dan vergeef je hen al sneller dat ze nog niet helemaal weten welke kant ze nu juist echt willen. Luister maar naar de hitsige, over-the-top-disco van Western Kids, dat de eerste kant afsluit.

Poems is gewoon bloedmooi. Het tempo daalt en er wordt meer ruimte gelaten aan sluimerende, meer doordachte songs als Monsoon. Hier gaat de groep voor een meer volwassen perspectief, dat tegelijk gepaard gaat met een ander groepsgeluid. Het zondags luie Vacation valt gewoon onder de categorie "goede songs".

Soms klint het allemaal vluchtig (de korte shoegazeschets Interlude), maar toch is Hippo Campus een groep om in het oog te houden. 'Landmark' is al een puik album, maar je voelt dat ze nog meer in de mars hebben. Het zou ons alvast niet verbazen moesten er enkele festivals (terecht) interesse hebben in deze indiepopbuzz.


29 maart
Philippe De Cleen