Health - Get Color
City Slang
Fabian Desmicht — 11 september 2009
Health tooide zijn tweede album 'Get Color' met een cover die opvallend veel weg heeft van een bijsluiter, weliswaar met gescheurde en ontstoken weefsels. Een cynicus zou kunnen opmerken dat achter elk detail wel weer een groot verhaal zal schuilgaan, maar een nuchtere gesprekspartner zal hem terechtwijzen. Want precies dat samenspel van extreme elementen geeft weer waar Health voor staat.
Health is inderdaad een onwaarschijnlijk brouwsel van geluiden die provoceren en weerzin wekken, maar dat tegelijk ook creativiteit en melodie uitstraalt. Health waarderen lijkt dan ook een kwestie van geduld. Hoe meer tijd je neemt voor de subtiliteiten, hoe meer kleur de plaat krijgt.
Althans, zo zal het de luisteraar in het beste geval vergaan. Het valt nu eenmaal niet te ontkennen dat 'Get Color' qua geluidshinder bijwijlen de vergelijking kan doorstaan met een met woofers, trebleboosters en spoilers uitgebouwde Mazda. Nee, denk bij het woord 'melodie' vooral niet aan het gezang van de nachtegaal op een veelbelovende zomerochtend. Want zo makkelijk kom je er bij Health niet van af.
Health verliest zich niet in oeverloos lawaai. De nummers zijn kort tot zeer kort, en het album heeft met zijn dertig minuten een meer dan acceptabele speelduur. Health spaart zijn luisteraars, maar is zich er tegelijk van bewust wie die luisteraars precies zijn. Aan compromissen doet Health niet mee, maar het is wel opvallend dat de band zowel indiekids als adepten van de avant-garde weet te bekoren.
In Heat, het eerste nummer van 'Get Color', vat meteen het hele spectrum van Healths kunnen samen. Misschien is het ook wel het spannendste nummer van de plaat. De drums beuken een eind weg, dromerige stemmen bieden weerwerk en intussen regent het een stortvloed aan duizelingwekkende effecten. Maar merk vooral de catchy gitaarpartij op, die het woeste geheel een bitterzoete bijsmaak geeft.
Op de hele plaat citeert Health uit het werk van Naked City (de maffe New Yorkse avant-gardeband van wonderkind John Zorn) en noiserockpioniers Massacre, terwijl ook de destructieve kracht van Lightning Bolt hier en daar de kop op steekt. En toch maken wij ons sterk dat Health ook een mooi, maar enigszins verlegen gelaat verbergt.
Toegegeven, niet alle nummers zijn even geslaagd. Death+ klinkt bijvoorbeeld als een idee dat net niet ver genoeg ontwikkeld werd, en een tweetal andere nummers zijn genietbare, maar weinig opvallende, eentonige mantra's.
Maar uiteindelijk bevat 'Get Color' wel meer dan genoeg verrassende muziek, ingespeeld op het scherp van de snede. Het gaat dus goed met Health, en wij voorspellen dat het in de toekomst alleen maar beter kan gaan. Gezondheid!
Althans, zo zal het de luisteraar in het beste geval vergaan. Het valt nu eenmaal niet te ontkennen dat 'Get Color' qua geluidshinder bijwijlen de vergelijking kan doorstaan met een met woofers, trebleboosters en spoilers uitgebouwde Mazda. Nee, denk bij het woord 'melodie' vooral niet aan het gezang van de nachtegaal op een veelbelovende zomerochtend. Want zo makkelijk kom je er bij Health niet van af.
Health verliest zich niet in oeverloos lawaai. De nummers zijn kort tot zeer kort, en het album heeft met zijn dertig minuten een meer dan acceptabele speelduur. Health spaart zijn luisteraars, maar is zich er tegelijk van bewust wie die luisteraars precies zijn. Aan compromissen doet Health niet mee, maar het is wel opvallend dat de band zowel indiekids als adepten van de avant-garde weet te bekoren.
In Heat, het eerste nummer van 'Get Color', vat meteen het hele spectrum van Healths kunnen samen. Misschien is het ook wel het spannendste nummer van de plaat. De drums beuken een eind weg, dromerige stemmen bieden weerwerk en intussen regent het een stortvloed aan duizelingwekkende effecten. Maar merk vooral de catchy gitaarpartij op, die het woeste geheel een bitterzoete bijsmaak geeft.
Op de hele plaat citeert Health uit het werk van Naked City (de maffe New Yorkse avant-gardeband van wonderkind John Zorn) en noiserockpioniers Massacre, terwijl ook de destructieve kracht van Lightning Bolt hier en daar de kop op steekt. En toch maken wij ons sterk dat Health ook een mooi, maar enigszins verlegen gelaat verbergt.
Toegegeven, niet alle nummers zijn even geslaagd. Death+ klinkt bijvoorbeeld als een idee dat net niet ver genoeg ontwikkeld werd, en een tweetal andere nummers zijn genietbare, maar weinig opvallende, eentonige mantra's.
Maar uiteindelijk bevat 'Get Color' wel meer dan genoeg verrassende muziek, ingespeeld op het scherp van de snede. Het gaat dus goed met Health, en wij voorspellen dat het in de toekomst alleen maar beter kan gaan. Gezondheid!