Health - Disco2
City Slang
Fabian Desmicht — 24 augustus 2010
Op ‘Disco2’ laat Health voor de tweede keer een team van geluidsdokters los op eigen recent werk. Deze keer krijgt 'Get Color' (2009) een second opinion. Het resultaat biedt een veelzijdige kijk op Healths eerder monolithische handelsmerk. Want op enkele uitzonderingen na werden de drilboorjams van ‘Get Color’ omgevormd tot vrij toegankelijke dancetracks.
“Hé maar”, hoor ik je terecht denken. “USA Boys stond toch niet op ‘Get Color’?” Inderdaad, dat is een gloednieuwe Health-song die aan de remixbehandeling is ontsnapt. Het orkestraal aandoende keyboardriffje is het signaal voor een Health-klassieker in wording. Misschien minder lawaaierig dan we van de band gewoon zijn, maar juist daarom helemaal op zijn plaats op ‘Disco2’.
Maar voor de rest zien we enkel songs van 'Get Color' de revue passeren, en met uitzondering van We Are Water en Death werd die hele plaat onder handen genomen door bekende en minder bekende namen uit de elektronicawereld, zoals Tobacco, Salem, Javelin, Crystal Castles en Small Black. Crystal Castles dook met het geniale Crimewave al op op Healths eerste remixplaat ‘Disco’, en doet dat succes nu nog eens over met een interpretatie van In Flesh.
Beroemde 'geluidsdokters' of niet, stuk voor stuk hebben de remixers de verdienste het toch wat heikele Health bij een breder publiek aan de man te brengen. Meestal wordt de integriteit van het origineel daarbij gevrijwaard, maar hier en daar krijgt het woord remix toch een nogal ruime invulling.
Blondes is in dat opzicht de grootste zondaar. Hij recycleerde geen enkel origineel element van het nummer Nice Girls en rekt het geheel tot acht richtingloze minuten. De Little Loud-remix van datzelfde nummer doet het beter. Dat de volumeknop onophoudelijk open en toe wordt gedraaid, werkt weliswaar al snel op de zenuwen, maar globaal genomen levert Little Loud een erg vlotte feelgoodbewerking die rakelings langs de territoriale wateren van Empire of the Sun scheurt.
Ook Before Tigers en Die Slow werden meermaals op de werkbank gelegd. Pictureplane komt aanzetten met een pompende clubversie van dat laatste nummer, Tobacco houdt het onderkoeld en minimalistisch.
Before Tigers werd door CFCF bedacht met een zomerse eighties-remix, kreeg een glitchy bewerking van Gold Panda en werd sublieme beatloze ambient in de studio van Blindoldfreak. Het stoort helemaal niet dat één en hetzelfde nummer tot drie keer toe op de tracklist voorkomt. Want net in die diversiteit schuilt het slagen van ‘Disco2’.
Vond je ‘Get Color’ een onooglijke drol van een plaat, dan kan enkel ‘Disco2’ daar nog verandering in brengen. Ofwel blijf je ‘Get Color’ gewoon haten en sluit je ‘Disco2’ in de armen. Dat kan natuurlijk ook.