Hayseed Dixie Free Your Mind And Your Grass Will Follow

Hayseed Dixie Records
Free Your Mind And Your Grass Will Follow

Het Amerikaanse bluegrassgezelschap Hayseed Dixie ontstond zeventien jaar geleden als een uit de hand gelopen grap. Ondertussen zijn we veertien albums verder en ligt nummer vijftien, 'Freed Your Mind and Your Grass Will Follow' op de deurmat. 

We leerden Hayseed Dixie kennen als de gekke bluegrasscoverband van AC/DC, iedereen dacht toen dat het Amerikaanse kwartet geen lang leven beschoren was. Ondertussen zijn we 2017 en de band bestaat nog steeds. Meer zelfs: ze zijn immens populair, zowel in Amerika als in Europa, en zolang niet iedereen op deze planeet de muziek gehoord heeft, denken ze nog lang niet aan stoppen. De lijst met optredens (ondetussen staat de teller al op duizendtweehonderd) wordt met de dag langer. 

Dat harde werken siert hen. Het als coverband zolang uithouden is niet iedereen gegeven. De kunst zit hem natuurlijk in het bewaren van het spelplezier en regelmatig je playlist bijspijkeren. En dat is wat het kwartet uit Tennessee album na album doet. Wie de band al eens live aan het werk heeft gezien, zal merken dat er hooguit nog één of twee AC/DC-covers gespeeld worden. En de songs op deze vijftiende zullen op hun beurt de playlist vullen. 

Op het nieuwe album staan buiten interpretaties van oude soul- en r&b-nummers ook een drietal eigen songs, allen van de hand van kopstuk John Wheeler (aka Barley Scotch). De eigen nummers zijn fijne bluegrass-stukken met een catchy refrein, die het live zeker goed zullen doen en helemaal niet misstaan tussen de covers.  

So Quickly We Forget is een dreigend, opbouwend stuk met een hoofdrol voor de viool. Bij de covers zijn het vooral Ball of Confusion van Motownlegende Barett Strong (die ook Papa Was a Rollin' Stone en I Heard it Through the Grapevine schreef), Black or White van Michael Jackson, waarin John Wheeler zowel zijn hoogste zangstem als zijn raptalent moet aanspreken en The Ballad of Curtis Loew van de hand van Allen Collins (Lynyrd Skynyrd), die indruk maken. De bluegrassversie van Bob Marleys Buffalo Soldier is dan weer eigenaardig. Op voorhand ga je er immers vanuit dat reggae en bluegrass een onverenigbaar koppel zijn, maar Hayseed Dixie komt er goed mee weg. 

Hayseed Dixie, you love it or you hate it, maar dat probleem geldt voor vele bands/artiesten. Voor sfeer, gezelligheid en enthousiasme verdienen de heren zeker en vast een dikke negen. Niets dan blije gezichten waar deze band passeert. En daar draait het toch allemaal om: amusement!


3 juni 2017
Bert Gysemans