Editors The Back Room

Play It Again Sam
The Back Room
Dat de eens zo verguisde jaren 80 weer heel hip zijn, is geen nieuws meer. We worden dan ook bijna wekelijks om de oren geslagen met nieuwe bands van de andere kant van het kanaal, die volgens de Britse muziekpers stuk voor stuk even getalenteerd zijn als hun grote voorbeelden als Talking Heads, Wire en Echo & the Bunnymen. Wat we over tien jaar van lichtjes overhypte bands als Bloc Party, Kasabian of Kaiser Chiefs nog zullen onthouden, is nog maar de vraag, maar toch zit er af en toe een groep tussen die er net iets bovenuitsteekt. Na hun meer dan geslaagde Pukkelpop-passage hadden Editors ons live in elk geval al overtuigd, dus waren we razend benieuwd naar wat hun debuutalbum The Back Room in petto had.

Daar waar Interpol zich helemaal onderdompelt in de donkere stijl van hun grote voorbeelden als Joy Division of Gang of Four, heeft Editors een iets lichter kantje, dat zich vooral toont in de even simpele als aanstekelijke poppy gitaarriedel die van Blood n van de meest dansbare en catchy singles van afgelopen jaar maakt. All Sparks, dat ons live al wist te overtuigen, is ook uit hetzelfde hout gesneden, en verraad tegelijkertijd misschien wel de grootste zwakte van dit Engels viertal. Hoe aanstekelijk de gitaren en synths ook zijn, elk nummer is rond hetzelfde stramien van repetitieve riffs en duistere baslijnen gebouwd, die ons af en toe een opborrelend dj-vu-gevoel bezorgden.

Naast als dat funky gitaargeweld heeft Editors ook pure popsongs in zijn mars. Het meeslepende Fall zou zo van de pen van Chris Martin kunnen komen, en vooral Open Your Arms doet ons de hoop krijgen dat zanger/songwriter Tom Smith meer in zijn mars heeft dan de meeste huidige Britse bands. En repetitief of niet, Fingers in the Factories lijkt een dijk van een single in wording, terwijl Bullets, dat overweldigend positief onthaald werd in de Britse charts, er net iets minder in slaagt om onze harten te veroveren met zijn chaotische gitaaruithalen.

"The Back Room" zal waarschijnlijk niet de titel 'orgineelste plaat van het jaar' binnenhalen, maar wat ons betreft is dit n van de betere debuutplaten die we afgelopen jaar in ons handen hebben gehad. Of Editors er wl in slaagt om te bevestigen, dat zal de toekomst uitwijzen, maar stiekem hopen wij toch op meer.

November 8, 2008
Dieter Vandeweyer