DLGZ Rock 5tet - New Tricks For Old Dogs
Pourquoi Faire Simple Records
Fabian Desmicht — 13 augustus 2009
DLGZ Rock 5tet, dat is een hele mond vol, maar niet meteen een bandnaam die je dwingt de muziek van het vijftal een kans te geven. Onterecht, want het kwintet legt op ‘New Tricks For Old Days’ een merkwaardige eigenzinnigheid aan de dag, die aanschurkt tegen de moderne progrock, maar die lome classificatie moeiteloos overstijgt.
Eerder dan zich te binden aan een specifiek genre, blinkt DLGZ Rock 5tet uit als gezelschap van muzikale alleseters. Het is een eigenschap die de band uit Chicago deelt met de stadsgenoten van Tortoise, tegen wil en dank pioniers van de post-rock en bovendien de band van John McEntire, die voor de opname van ‘New Tricks For Old Dogs’ plaatsnam achter de knoppen.
DLGZ Rock 5tet nam eerder al twee ep’s op. ‘New Tricks For Old Dogs’ is hun langspeeldebuut, een kloeke plaat, die even explosief begint als eindigt. Goed 59 minuten lang bedient het eigengereide vijftal zich zo meesterlijk van gitaar, bas, zang, drums en elektronica, dat het lijkt alsof het 5tet al decennialang bestaat.
Ghost Bird Song opent de plaat met de impressie dat we te maken hebben met een kloon van The Mars Volta. Opgelucht halen we adem wanneer het nummer evolueert tot een subtiel tegendraadse groove, zoals die in veelvoud te horen was op Portisheads laatste album ‘Third’. De spanning stijgt tot de gitaarmuren plaats ruimen voor een verrassende uitloper waarin jazzdrums, elektronica en ijle vrouwenstemmen vriendschap sluiten.
DLGZ Rock 5tet toont zich overigens meer dan inventief in het gebruik van (backing) vocals. Neem nu het nummer Hit Me Three Times, waarin een narratieve stem schijnbaar ongemerkt in een rapstem overgaat. De ongewone maatsoort wordt in de verf gezet door stemmen die afwisselend meetellen tot vijf en zes. De gesamplede achtergrondstemmetjes en het kleurrijke instrumentarium maken het ongewone huwelijk tussen experimentele hip-hop en dito rock compleet.
Nog niet eclectisch genoeg? In het nerveuze, maar aangrijpende My Head Is Heavy wordt rock zowaar met funk versneden. En wat dacht je van van het psychedelische intermezzo The Real Yul, de echo’s van minimalist Steve Reich in A Brighter Now en de krautvaart in High Times For Harvey?
Je hoeft geen kenner te zijn om de invloed van John McEntire op de sound van DLGZ Rock 5tet te horen. De manier waarop hij drums laat knetteren en gitaren en marimba’s laat echoën en integreert in een organisch, herkenbaar geluid, blijft onovertroffen. DLGZ Rock 5tet kan er alleen maar wel bij varen. Het DLGZ-vijftal zelf bestaat uit ijzersterke muzikanten, bruisend van melodieuze en ritmische ideeën. Door hun nieuwe “tricks” zullen zowel oude, maar ook (en vooral) jonge honden van opwinding aan het kwispelen slaan.