Dez Mona - Hilfe Kommt
62TV Records
Dimitri Muylaert — 11 oktober 2009
Opmerkelijk hoe een nogal ontoegankelijke band als Dez Mona na drie platen zo 'n sterke reputatie heeft kunnen opbouwen. Zanger Gregory Frateur kenden we al van het achtergrondkoortje van Daan, maar met 'Pursued Sinners' uit 2004 kon zijn demonisch stemgeluid pas echt schitteren. 'Moments Of Dejection Or Despondency', hun tweede plaat, bevestigde dat Frateur en Rombouts wel degelijk goud in handen hebben. En ook met het nieuwe 'Hilfe Kommt' lijkt het weerom raak.
De plaat opent met de gortdroge contrabas van Rombouts die na enkele maten wordt bijgestaan door de donkere, hier nogal monotone stem van Frateur. Beyond Redemption is meteen raak, dat is wel duidelijk. Het subtiele, doch sterk uitgewerkte arrangement is een waar schot in de roos.
Ook single Carry On begint met dat prachtig efficiënte contrabasgeluid. Bijzonder meezingbaar voor Dez Mona's doen, maar daarom niet minder herkenbaar of atmosferisch. Get Out Of Here lijkt bij een eerste luisterbeurt de vreemde eend in de bijt. In dit nummer zingt Frateur letterlijk als een mannelijke, blanke variant van Grace Jones, en deze bezwerende vijf minuten zijn ongetwijfeld de sterkste van het hele album. Onbeschrijfelijk knap.
Dat vreemde-eend-gevoel hebben we ook bij Distinguished Way. Het nummer opent met een zenuwachtige bebop-drum die het volledige nummer van een ritmetrack voorziet. Gedurfd, maar weerom meer dan geslaagd. Op Passage To The Sun lijkt het allemaal weer wat intiemer te worden. De prachtige accordeon van Radical Duke-collega Roel Van Camp geeft het nummer die vertrouwde Dez Mona sound.
Het quasi-romantische My Friend sluit de plaat melancholisch maar waardig af. 'Hilfe Kommt' is weerom een ijzersterke Dez Mona plaat. Laat ons met heel ons hart hopen dat de trip voor deze heren nog lang mag blijven duren. Dit is namelijk één van de meest bijzondere Belgische bands ooit.
Ook single Carry On begint met dat prachtig efficiënte contrabasgeluid. Bijzonder meezingbaar voor Dez Mona's doen, maar daarom niet minder herkenbaar of atmosferisch. Get Out Of Here lijkt bij een eerste luisterbeurt de vreemde eend in de bijt. In dit nummer zingt Frateur letterlijk als een mannelijke, blanke variant van Grace Jones, en deze bezwerende vijf minuten zijn ongetwijfeld de sterkste van het hele album. Onbeschrijfelijk knap.
Dat vreemde-eend-gevoel hebben we ook bij Distinguished Way. Het nummer opent met een zenuwachtige bebop-drum die het volledige nummer van een ritmetrack voorziet. Gedurfd, maar weerom meer dan geslaagd. Op Passage To The Sun lijkt het allemaal weer wat intiemer te worden. De prachtige accordeon van Radical Duke-collega Roel Van Camp geeft het nummer die vertrouwde Dez Mona sound.
Het quasi-romantische My Friend sluit de plaat melancholisch maar waardig af. 'Hilfe Kommt' is weerom een ijzersterke Dez Mona plaat. Laat ons met heel ons hart hopen dat de trip voor deze heren nog lang mag blijven duren. Dit is namelijk één van de meest bijzondere Belgische bands ooit.