De Staat - Wait for Evolution

Hoofdman en doe-het-zelver Torre Florim is nog maar drieëntwintig en nam de plaat zowat in zijn eentje op, gewapend met niet meer dan een computer en wat basisinstrumenten. Wie daarbij spontaan denkt aan een groezelige demo-opname, komt bedrogen uit. Ondanks vele uren knip- en plakwerk is ‘Wait for Evolution’ een hechte plaat geworden van een (schijnbaar) echte band met een eigen sound die meer is dan de som van zijn invloeden. 

Nu eens horen we de "blues with a twist" van Captain Beefheart, dan weer een flard Queens of the Stone Age, soms zelfs in hetzelfde nummer. Dat maakt de muziek erg avontuurlijk, zeker in combinatie met de gelaagde en mooi uitgebalanceerde productie.

 

Met zijn mannenkoor en zijn een-twee-drum heeft openingsnummer Sleep Tight veel weg van Elbow, maar dan gemener en harder. Terwijl de drum traag blijft doorhakken, jaagt een subtiele synth ons de stuipen op het lijf. Een metronoom ligt dan weer aan de basis van The Fantastic Journey of the Underground Man, qua originaliteit ongetwijfeld één van de best geslaagde experimenten op het album. In heel wat andere nummers zorgt de Amerikaanse rootsrock voor de fundamenten, bijvoorbeeld in de countryhymne (met banjo!) We’re Gonna Die. My Blind Baby wordt voortgestuwd door een opwindend surfritme en Habibi drijft zelfs op licht verteerbare, atmosferische hiphop.

 

Kill the Man is tekstueel gezien misschien geen hoogvlieger, maar zorgt wel voor magie met zijn zware, gedempte gitaren en een fantastisch meerstemmig refrein. Taste It en Love It – titels met binnenpretjes? – vormen een fraai tweeluik. Florim wordt er bijgestaan door zangeres Marloes Eikens en samen ronden ze het album perfect af met een indringend stukje a capella.

 

Voor De Staat is het uur van de wolf aangebroken. Dat suggereert de hoes, maar ook de veelzijdigheid van de muziek. In Nederland heeft de band zijn entree gemaakt langs de grote poort en ondertussen lijkt De Staat klaar om het buitenland te veroveren. Wij geven ons alvast over.