Customs - Love Is The Future
How Is Denmark Records
In 2008 werd Customs zowat uit het niets opgestuwd in de vaart der volkeren. Hits als Rex, Justine, The Matador en Harlequins brengen de postpunkers naar de grote podia en festivals in binnen- en buitenland. Tien jaar later betekent vierde plaat ’Magik’, een koppige plaat waarop geen gitaar te bespeuren valt, het einde van de band waar gitaren toch altijd prominent aanwezig waren. Het was op. Een lange stilte volgt. Tot Customs plots eind 2024 nieuwe songs lossen en op het podium herrijzen voor een surpriseshow in DE KELDR. van Kafee Zapoi in Mechelen. Een perfecte locatie om kort bij het publiek terug voeling te krijgen met de fans.
En nu is er dan nieuw plaatwerk met ‘Love Is The Future’. OK, enige tijd geleden verscheen de compilatie ‘Act I, Scenes I – IV’ op vinyl met een overzicht uit de vier voorafgaande platen. Nu is het tijd voor "scene V". Met licht gekraak van de lp-groef worden we onmiddellijk meegezogen in de lillende brok gedreven postpunk Louder = Better. Een missionstatement om u tegen te zeggen. De eighties zijn terug, maar dan 2026-style. De stampende drums en gierende gitaren dicteren de wet. Wie zijn wij dan om niet aan deze imperatief te gehoorzamen.
Vlak voor de release van ‘Love Is The Future’ wordt That’s Not My Superpower als single naar voor geschoven. Een stuwende baslijn wijst de weg richting dansvloer. “Ik dans wel met mezelf”, maar dan anders. Laat me mezelf zijn, ook omdat het niet anders kan. Ik ben wie ik ben, en dat is meer dan goed genoeg. Tussendoor blazen de heren Customs het genre van de protestsong nieuw leven in met STOP THE KILLING, waarbij de hoofdletters bij de aandachtige luisteraar pleiten om een halt toe te roepen aan het bloedvergieten in de wereld. Een oproep tot reageren en je minder gefrustreerd te voelen op een beat die iedereen bij de les houdt tegen de machteloosheid die voelbaar is.
De ietwat bevreemdende pré-chorus “Everyone is tired / Everything is empty”, uitgesproken door een “oud computerstemmetje”, is volgens zanger Kristof de typering voor dit distopisch tijdsgewricht. We lopen onszelf voorbij en de fut is eruit. De burn-out ligt op de loer. Titelnummer en plaatmanifest Love Is The Future brengt dan weer onmiddellijk licht in de duisternis met een hoopvolle boodschap dat de liefde en de muziek zullen overwinnen: “Love is the future / Love is the answer / Love is the rhythm / We are the dancers”. Het dal is diep, maar de gids is ervaren en leidt ons wederom naar de dansvloer voor verlichting. We zijn "human AND dancer", zonder likes voor schattige kattenfilmpjes.
Dat de wereld, zoals we die kenden, om zeep is en er rare dingen om ons heen gebeuren, mag als een understatement gelden. De wet van de sterkste en een grote mond opzetten zijn het nieuwe normaal geworden. The Age Of The Bully werd vorig jaar als single uitgebracht en verwijst meer dan duidelijk naar het oranje MAGA-opperhoofd aan de andere kant van de oceaan. Het mechanisme achter de pestkop gefileerd tot op het bot. Zwijgen is geen optie (meer). De rest mag je zelf invullen. Wie zei er weer dat teksten niet belangrijk waren? En dat alles op een onweerstaanbare beat die onbewogen blijven onmogelijk maakt.
Nog een nummer dat we al kenden is All Hail Our Queen, Regina dat ook al als single verscheen. Toen was de titel kortweg Regina. Maar de versie op deze plaat is dan ook een muzikaal herwerkt ander kopje thee. Een sterker brouwsel, meer een sprankelende Copenhagen Tea. Regina is de koningin van Denemarken en is het beu om in de schaduw van gemaal Koning Rex te staan. Gedaan met al dat mansplaining, moet ze gedacht hebben toen ze de wijde wereld introk. Waarna ze als ware influencer de inzichten deelt met de "followers". Misschien is ze wel vertrokken richting Groenland om het hoofd te bieden aan de knotsgekke aanspraken op haar koninkrijk. Den Donald weze gewaarschuwd.
Al dit moois en nog meer zit dan ook nog eens verpakt in fraaie coverart van onze concullega concertfotograaf voor Luminous Dash, Hannelore Dieleman. ‘Love Is The Future’ wordt live voorgesteld op 10 maart 2026 in Het Depot te Leuven. Nadien volgt de rest van de wereld. En dat mag letterlijk genomen worden. Customs anno 2026 heeft nog niets aan urgentie verloren. Meer nog: gelouterd door hoe het Customs 0.1 verging, staat de band steviger in de (stoute) schoenen en benoemt de zaken die nodig zijn. All hail to Customs!