Conor Oberst - Conor Oberst
Wichita Recordings
Kevin Vergauwen — 19 februari 2009
Dertien jaar was het frêle, bleke ventje toen hij zijn eerste solo-album ‘Water’ bij elkaar speelde in 1993. Vijftien jaar later zijn de songs nog steeds het product van diezelfde kwetsbare ziel, maar de man groeide ondertussen uit tot een gerespecteerde songwriter. Vooral het werk met Bright Eyes en zijn eigenhandig opgerichte Saddle Creek label zorgden ondertussen voor wereldwijde herkenning. Vandaag voegt Conor Oberst opnieuw een klein juweeltje toe aan zijn rijk gevulde back catalogue.
Voor de opnames van deze titelloze plaat liet hij zich omringen door The Mystic Valley Band. Een handvol vrienden (waaronder oud gediende Nate Walcott), die zich gedurende een tweetal maanden afzonderden in het Mexicaanse ‘Valle Místico’. Voor één keer dus geen Mike Mogies aan Oberst zijde. Om die reden dus vermoedelijk ook geen plaat onder het handelsmerk Bright Eyes.
Van een stijlbreuk kan je echter nauwelijks spreken. De gejaagde Oberstkreunen, die ondertussen van mijlenver te herkennen zijn, en de naakte, droge gitaarklanken nemen ook hier weer de overhand. Het enige verschil met het vorig jaar verschenen ‘Cassadaga’ is dat het geheel net dat tikkeltje minder bombastisch klinkt. Iets wat we eigenlijk alleen maar kunnen toejuichen.
Meer dan ooit gooit Oberst zijn hele lichaam ten prooi, wat zorgt voor een handvol up-tempo nummers. Denk bijvoorbeeld aan de rammelende countryrocker I Don’t Want To Die (In The Hospital) en het om aandacht schreeuwende NYC – Gone Gone. Aangevuld met enkele prachtige zielenknijpers, Lenders In The Temple en het beklemmende Eagle On A Pole op kop, is dit een plaatje om te koesteren. Tekstueel – uiteraard – weinig nieuws onder de zon. Ook nu weer graaft deze songsmid in de diepste kerkers van zijn ziel en is hij bij momenten weer pijnlijk open, bloedserieus en vooral uitermate eerlijk. “I’ll keep death on my mind, like a heavy crown. If I go to heaven I’ll be bored as hell”, klinkt het in de beklijvende afsluiter Milk Thistle.
Liefhebbers van ‘I’m Wide Awake It’s Morning’ kunnen dit album blindelings kopen. Het oogt allemaal wat donkerder, maar eens het geheel verteerd ontpoppen de nummers zich stuk voor stuk tot klasbakken. En het is precies dat wat dit plaatje zo speciaal maakt. Niet één song valt uit de boot. Valle Místico (Song For Ruben) lijkt bij de eerste luisterbeurt een bijzonder vreemde eend in de bijt. Wij garanderen echter dat u zich - net als ons - na enkele luisterbeurten, gezellig meeneuriënd op sleeptouw laat nemen door de galmende jachthoorn.
Sceptici hebben het wellicht over de zoveelste heruitvinding van zichzelf, wij daarentegen omarmen het schijfje en weten nu al dat dit de soundtrack zal zijn voor onze donkere najaarsdagen.