C-Sides We Are Now

White Knight Records
We Are Now

Het debuut ‘Devitrification’ signaleerde vooral het bestaan van deze Welshe progressieve rockband. Met dit tweede album zet C-Sides eerst een flinke stap voorwaarts om dan toch ter plaatse te blijven trappelen. ‘We Are Now’ laat de beide gezichten horen van Yes (de klassieke tijd en de periode-Rabin) en het resultaat is op zijn zachtst gezegd twijfelachtig.

C-Sides is eigenlijk een spin-off van Magenta. Met oud-leden Martin Rosser (gitaar) en Allan Mason-Jones in de rangen is dit een evidente stalgenoot van Robert Reed op zijn eigen White Knight-label. ‘We Are Now’ komt uit Rossers nieuwe studio gerold, alweer zes jaar na het debuut. De fixatie op Yes-muziek is gebleven, maar deze band heeft zich het Yes-idioom prima eigen gemaakt. Doorgaans achten we in zo’n geval de kunst van de imitatie hoger dan een originele aanpak zonder vakmanschap. Maar C-Sides laat de kans schieten om een kritisch Yes-publiek te bedienen.

Ofschoon geen conceptalbum, heeft zanger Allen McCarthy lyrische thema’s in de verschillende songs gestopt, die de zaken aan elkaar linken. Het bewijst dat C-Sides meer ambitie heeft dan een zoveelste kloon te zijn. In Out Of The Water en Black Road River mogen de uitdagende en complexe arrangementen van het onderliggende terrein een waar hindernissenparcours maken; en erbovenop liggen sterke gezongen melodieën die de sleutel zijn tot eventueel succes. Rosser, Mason-Jones en bassist Jay MacDonald (Sankara) hebben als componisten goed geluisterd naar legendarische platen als ‘The Yes Album’ en ‘Fragile’. Musicologen zullen een gelijkaardige werkwijze blootleggen.

Maar daarna is het uit met de pret. De rest van de plaat is geïnspireerd op Yes’ succesvolle '90125'-tijdvak, maar C-Sides mist het talent om artistieke en commerciële inzichten te verzoenen. Soms valt het nog aardig uit (Rock And A Hard Place). Maar Lies In The Open en de titelsong twijfelen te hard tussen seventies- en eighties-Yes. En songs zoals Deck Chair City en Living Without Wires hebben meer gemeen met de generische rock, die ooit van de Amerikaanse westkust naar generaties tieners kwam overwaaien. 


15 juli 2017
Christoph Lintermans