Angel Olsen - Phases

Jagjaguwar

Boven in onze kerstboom hangt een papieren engel; zelf geknutseld door één van onze koters, ergens in de vroege jaren van de lagere school. Onder onze kerstboom mag ook een engel liggen met haar in november uitgebrachte ‘Phases’.

Phases

Die engel is Angel Olsen. Zij oogstte met haar voorbije albums ‘Burn Your Fire For No Witness’ en ‘My Woman’ het verdiende succes na een aantal jaren te ploeteren in de marge en haar weg te zoeken.

Die weg mondde voorlopig uit in het bij tijden stevige ‘My Woman’, dat blonk door zijn glanzende productie, maar de zangeres doorliep daarvoor heel wat verschillende fases. Die bezoekt ze opnieuw in deze compilatie b-kantjes, obscure tracks en onuitgegeven demoversies. Iemand met slechte wil zou het een cadeau uit de kringloopwinkel van Olsen kunnen noemen, maar de twaalf opgeraapte restjes aan songs herbergen een paar leuke verrassingen en laten vooral horen dat Olsen al dat oppoetsen niet echt nodig heeft.

Olsen, die haar vrouwelijke kant al in de verf zette op ‘My Woman’, was uiteraard één van de vele vrouwelijke artiesten die protesteerde tegen de pussygrijpende president, die ondanks alles aan de macht kwam in de VS. Zij schreef destijds Fly On Your Wall voor de ‘Our First 100 Days’-compilatie die tegen Trump in het verweer ging. Deze song mag de plaat openen en dat is geen slechte keuze, want het laat de zangeres enigszins in haar meest bekende stijl horen.

Ook Special klinkt nog enigszins vertrouwd. Het is dan ook een nummer dat dateert uit de ‘My Woman’-sessies, maar daarna grijpt Olsen steeds dieper terug in het lo-fi verleden. Eerst nog voorzichtig met Only With You en Allright Now, bonustracks uit ‘Burn Your Fire, For No Witness’, maar daarna steeds driester.

Sans rammelt zowel in het voorzichtige gitaarspel als in Olsens breekbare stem en Sweet Dreams mag dan wel meer spierballen hebben, toch is dit duidelijk een ruwe, live versie waarin Olsen haar stembanden in alle bochten wringt. In California gaat ze daarin nog een stuk verder en snikt en jodelt ze een eind weg. Toch is dit één van de hoogtepunten van de plaat, simpelweg omdat het één van de beste songs is.

Op de plaat ook enkele covers: een kale versie van Roky Ericksons For You, een melancholische lo-fi versie van Bruce Springsteens Tougher Than The Rest en helemaal aan het eind de countryklassieker Endless Road, in 1978 op papier gezet door Hoyt Axton.

U leest het: wij konden eigenlijk al niet wachten om het cadeaupapier voorzichtig open te peuteren en al te genieten van deze wonderlijke compilatie. Nu kleven we het pakje voorzichtig opnieuw dicht en leggen het weer onder de boom.

24 december 2017
Marc Alenus