1115 Post-Europe

Alien Transistor
Post-Europe

Achter 1115 schuilt het duo Fehler Kuti en Grey, twee radicale zielen die elkaar twee jaar terug vonden. Met 'Post Europe' brengen ze een bizar, maar hypnotiserend album uit.

Improvisatie en wilde jamsessies zijn het terrein van 1115, waarbij ze gebruik maken van pulserende ritmes en klanklandschappen vol krautrock. Na een eerste ep 'The Drowned World' (vernoemd naar het boek van auteur JG Ballard) is er nu dit door Markus Acher en Cico Beck (The Notwist) geproduceerde full album.

Grey zorgt voor percussie, bas en synths terwijl Fehler loops en vocale manipulaties creëert. Krautrock en psychedelica vinden elkaar en vormen zo een surrealistische toekomstvisie waarin het duo het onderbewuste van de luisteraar manipuleert; een soort dromenland dat bedwelmt en bij het nekvel grijpt.

‘Post Europe' verwijst vanzelfsprekend naar de Brexit (Imperial Luv) en naar de vele moeilijkheden die Europa anno 2017 meemaakt. De kaarten zijn geschud en veel zekerheden steunen nu op zeer wankele basis. Het duo maakt van dit album daarom iets grensverleggends; een dansbaar festijn waarop de meest bizarre invloeden (Angela Merkel, BMW, het afrofuturisme van Sun Ra) opduiken.

Hypnotiserend en trance-opwekkend, zo zou je het kunnen omschrijven. De consistentie van dit 'Post Europe' is immers meer dan opmerkelijk. Afzonderlijke tracks isoleren zou onrecht doen aan de waanzinnig knap in elkaar gestoken, muzikale collage. Zo is het album echt een album, letterlijk een verzameling van in elkaar hakende passages.

Fehler en Grey zijn twee creatieve maniakken die op 'Post Europe' een soort muzikale orgie houden; intellectueel (de bio is een complex web van voetnoten) en politiek (Boris Johnson Gave Me A Gun of het voor zich sprekende Calais 90210), maar ook Kunst met een grote K. De soundscapes van het krautrockende duo doen dromen vanaf opener Gloom.

'Post-Europe' is groovy en dansbaar, maar brengt ook en vooral een humane boodschap.


8 juni 2017
Philippe De Cleen