Patrick Watson & The Wooden Arms Een reis naar de maan in een zelfgebouwde raket

25 Mei 2009 - Ancienne Belgique, Brussel
Patrick Watson & The Wooden Arms
De avond dat ons land zich voorbereidde op een zomers onweer, leken ook in de Abbox vreemde natuurkrachten aan het werk. Patrick Watson kwam er met zijn band The Wooden Arms, zijn nieuwe cd 'Wooden Arms' voorstellen. Het werd een broeierige avond die de ideale voorbereiding bleek voor de hemelse ontlading waar de lucht zwanger van was.
De gelukzakken die op tijd in de AB arriveerden konden nog genieten van het voorprogramma van Lucky Fonz III (spreek uit "the third"). Deze sympathieke Nederlander presenteerde zich nog maar eens als een singer-songwriter pur sang, die niet alleen in zijn songs maar ook in de bindteksten een heel verhaal wist op te hangen.
De charme van Patrick Watson en zijn musicerende vrienden was een pak subtieler te noemen. De man heeft al vijf cd’s op zijn actief en hij ontwikkelde een eigen geluid dat nog het best te vergelijken valt met het klassieke impressionisme. De nieuwe plaat borduurt verder op doorbraakalbum 'Close To Paradise'. In ieder nummer wordt er laagje voor laagje een sfeer opgebouwd waarbij de ijle stem van de zanger de belangrijkste kleurtoon aangeeft. En uiteraard kwam die plaat uitgebreid aan bod
Percussie en slagwerk kregen een prominente rol in de nieuwe nummers en de drummer liet zich als een kind in de keuken gaan op allerlei potten en pannen. In nummers als Beijing en Tracy’s Waters leidde dit tot prachtige, muzikale taferelen die niet alleen het publiek maar ook de mensen op het podium deden grijnzen van verwondering. Een enkele keer werden we ook geconfronteerd met de keerzijde van de medaille van dit avontuurlijke spelplezier. Bij Down At The Beach was het zoeken naar het lied in de chaos.
In Traveling Salesman slaagde Patrick Watson er door middel van een megafoon en een wc-ontstopper in om de band te laten klinken als een aftandse 78 toerenplaat. En dit was niet de enige verrassing die hij nog in petto had. Hij liet zich in een retrofuturistisch harnas met blikken luidsprekers hijsen en trok samen met een zingende zaag in zijn kielzog het publiek in om tussen de mensen in twee semiversterkte nummers te spelen. En even later waagde hij zich op aangeven van de gitarist op glad ijs door ter plekke een nummer te improviseren. Een pirouette werd het niet, maar de groep bleef wel stevig op zijn poten staan.

De hele avond had iets van een reis naar de maan in een zelfgebouwde raket. Patrick Watson nam ons mee naar zijn eigen universum en liet ondertussen zien dat het hem niet aan durf en creativiteit ontbreekt om de automatische piloot uit te schakelen. Dat na afloop van het concert een van zijn zeldzame vroegere cd’s te koop werd aangeboden bij de merchandise was een mooie kers op de taart.


29 Mei 2009
Kristiaan Art

No comments

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • U mag PHP code gebruiken. Daarvoor moet u <?php ?> tags gebruiken.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

Meer over deze artiest


Aanraders