The Antler King

Sel/Sync Records
The Antler King

The Antler King is de band van Esther Lybeert en Maarten Flamant . Zij was de eerste zangeres van Hooverphonic en houdt van Portishead. Hij speelde als gitarist bij ondermeer Cloon en zijn grote voorbeeld is Django Reinhardt. Reden genoeg om met meer dan gewone belangstelling naar hun gelijknamig debuutalbum te luisteren.

We prijzen ons gelukkig dat Alex Callier niet opnieuw aan Esther Lybeert dacht in zijn zoektocht naar de opvolgster van Geike Arnaert, anders was ‘The Antler King’ wellicht niet geboren. In opener Sachtel maakt Lybeert meteen duidelijk dat ze op het ereschavotje mag gaan staan als het gaat om vocale kwaliteiten. Niemand minder dan Lucy Wilkins (die al werkte voor Tindersticks en Roxy Music) schreef trouwens het strijkersarrangement  voor dat nummer. Bij de tweede song, Heroes - geen Bowie-cover, voor alle duidelijkheid - schittert Lybeert opnieuw en de koorzang tilt het nummer naar een hoger niveau. "We could be heroes" zingen Maarten Flamant, Bruno Meeus en Mathias Moors. Wij zijn helemaal verkocht.

In onze favoriet, het prachtige No Colours No Shapes, moet Lybeert niet onderdoen voor haar voorbeeld Beth Gibbons.  En in nummers als Does Anybody (met prachtig slidegitaarspel), The Ship (een stomende rockversie van het nummer van Luc Van Acker) en Morning Bell bewijst Maarten Flamant dat hij een virtuoos  gitarist is, die uitblinkt in verschillende stijlen. De single Alone (die al uitkwam in 2010) werd terecht opgepikt door de radiozenders maar is zeker niet het enige singlewaardig  nummer op deze plaat.

Hoewel Lybeert en Flamant allebei multi-instrumentalisten zijn, omringden ze zich voor hun debuut met een groep klassemuzikanten en haalden ze er ook nog strijkers, kinderstemmen en backing vocals bij. Trop zou in dit geval te veel kunnen zijn, maar beide muzikanten bewijzen dat ze niet alleen het talent hebben om te doseren. Ze zorgen er ook voor dat de extra instrumenten of stemmen verrassen en altijd iets toevoegen.

Geen enkel puntje van kritiek dan? Toch wel. Knap dat Esther Lybeert zelf haast alle songteksten schreef maar soms neigen die toch net iets te veel naar karamellenverzen ("Time tick tocks away/I'm gonna die/ But not today/The silence, the fall/ Frightens us all").  Maar verder laveren ze met hun composities moeiteloos tussen blues, rock, jazz, pop. En ook al is de invloed van hun voorbeelden soms te horen, ze weten toch hun eigen stempel op elk nummer te drukken.

‘The Antler King’ wordt hoe dan ook ons zomerplaatje, maar zal vermoedelijk ook in de andere seizoenen nog vaak door onze luidsprekers schallen. De groep speelt deze zomer op tal van festivals. Mochten de heren Schuermans of Mahassine dit toevallig lezen, boek deze band meteen voor uw festival volgend jaar! .

The Antler King speelt onder meer op Recht Tegen Onrecht (Antwerpen), het Boomtownfestival, de Gentse feesten, Marktrock en het Nieuwpoortatfestival.


29 Juni 2011
Else Van Doorslaer

Meer over deze artiest


Aanraders