Rones - Rones

CNR
Rones - Rones

De wereld als een discobol, het is een interessant gegeven. De hoes van de gelijknamige tweede plaat van Rones doet ons toch daaraan denken. Wanneer de discobol stopt met draaien omdat het feestje voorbij is, worden we meestal geconfronteerd met een smerig zootje. Maar ondertussen hebben we toch maar mooi een geslaagd feestje achter de rug. Zou dat ook zo zijn als het zilveren schijfje stopt met rondjes draaien?

Van zodra de vocalen ons tegemoet komen, kunnen wij maar aan één band denken: Depeche Mode. Een niet onaardige referentie, zou men op het eerste gezicht denken. Zij die echter al een pint gedronken hebben in de Depeche Mode Bar in Tallinn – waar men slechts één band ten gehore krijgt – weet dat Dave Gahan en co best wel wat stinkers gemaakt hebben.

De overige bandleden van Rones dragen trouwens ook hun steentje bij tot een sound die dicht aanleunt bij de bekende eightiesband. De typische keyboardpartijen, elektronische percussie en welgeplaatste gitaarriffs ontbreken niet op de afspraak. Opener Walk slaagt er met de warme, donkere stem over een kabbelend keyboardlijntje alvast in om onze aandacht vast te houden tot aan de break met de overstuurde gitaar.
Ook met de overige songs wandelen we gezapig mee. Awesome Night bouwt aardig op in een midtempo mars tot aan een stopstart stukje waar we de strobo’s al zien flitsen, maar de hele song wordt naar ons aanvoelen iets te lang gerekt. De variatie in Bribe is dermate miniem dat we ons al eens zouden bedienen van de skiptoets.
We worden weer bij de les geroepen in Leftover, dat een pittige gitaar en een verrassende sax laat horen; een volle sound die de groep wel goed afgaat. Vandaar dat we het net niet bombastische Mind Eraser wel kunnen smaken.

Omdat monotone beats met grafvocalen ons wel afgaan, vinden wij FMWF een coole song, al had het allemaal nog wat vetter en over the top gemogen. Een gevoel dat eigenlijk wel betrekking heeft op de gehele plaat: gelaagde nummers die goed in elkaar zitten, maar die van tijd tot tijd wat heftiger uit hun sloffen mochten schieten, met een hoofdrol voor een welomlijnd instrument.

Live moet Rones absoluut potten kunnen breken, zeker als de gitarist zijn duivels mag ontbinden zoals in Slip Down en Aside From The City, waar de drummer medeplichtig is. Wij wensen Rones nog een lange carrière toe, zodat zij ook de gelegenheid krijgen om hun eigen stinkers te maken. Vooralsnog krijgen zij onze opgeheven duim.

Rones geeft op 9 december een albumvoorstelling in de AB Club.


08 November 2011
David Ardenois

Meer over deze artiest


Aanraders