Het is een tijdje geleden dat we nog hoorden van Arquettes. In 2007 hadden zij radiohits met Feehler en It's A Relief en verscheen een titelloze ep.
Vandaag vertoeft de band in een Parijse studio met producer Stéphane "Alf" Briat om hun eerste echte langspeler in te blikken. De band houdt voor ons een dagboek bij.
De organisatie van Rock Werchter heeft tien nieuwe namen bekend gemaakt voor de 35e editie van het festival. Nieuw op de affiche zijn Oasis, Kings of Leon, Bloc Party, Dave Matthews Band, Franz Ferdinand, Limp Bizkit, Elbow, Amy McDonald, The Streets en Mastodon.
Eerder werden Coldplay, Metallica, Placebo en The Killers al gelost.
Een klein jaar geleden bracht de Amerikaanse elektronicaband Passion Pit hun debuutalbum 'Manners' uit.
Diegenen die 'Manners' nog niet hebben aangeschaft krijgen een goede reden om dat volgende maand alsnog te doen. Het album komt dan namelijk in een deluxe versie uit op Frenchkiss/Columbia.
De deluxe uitgave bevat naast geheel nieuwe artwork ook drie bunustracks.
Met Stereophonics (voor de vierde keer op het festival), Channel Zero (zie elders op deze site voor het interview met één van de bandleden), Midlake (ook nog te zien in de AB en Trix), The Black Keys (later dit jaar goed voor een nieuw album), Paramore, The Specials, Porcupine Tree en Corinne Bailey Ray voegt Rock Werchter alweer acht gevarieerde namen toe aan het rijk gevulde programma dat stilaan een definitieve vorm begint te krijgen.
De voorraad festivaltickets slinkt ondertussen bijzonder snel. Zo gaan de laatste dagtickets voor zaterdag 3 juli de deur uit.
De crème de la crème der Belgische metalbands is terug en dat maakt ons blij, blij, blij! Wij hadden net voor aanvang van hun derde concertavond in de Ancienne Belgique een gesprek met een zeer ontspannen Channel Zerobassist Tino De Martino over hun nieuwe gitarist, Rock Werchter, het al dan niet verschijnen van een nieuw album en uiteraard de uitverkochte concertenreeks.
De terugkeer van Channel Zero in het muzikale landschap heeft ons ten zeerste verheugd, ook al zijn de verschillende leden actief gebleven binnen de muziekscène. Zo startte Franky in 2001 met Skitsoy, in 2005 bracht Xavier 'The Death Dealer' uit van zijn gelegenheidsgroep Sons Of Jonathas. Daarnaast speelden Xavier en Tino De Martino samen in Faast Orange. Een mooi uitgangspunt voor een interview, zo leek ons. Vandaar:
Waren die verschillende projecten onvoldoende bevredigend dat jullie Channel Zero nieuw leven inbliezen?
De Canadese band Holy Fuck heeft wel een heel aparte manier gevonden om hun jongste album 'Latin' onder de aandacht te brengen.
Niet via Twitter, Facebook of MySpace, maar op het beruchte Chatroulette waarbij wereldwijd gebruikers willekeurige aan elkaar worden gekoppeld voor gesprekken en andere "bezigheden" via de webcam.
Op het hagelnieuwe Gorillaz album 'Plastic Beach' zijn ze beide aanwezig. Mick Jones en Paul Simonon, ooit kernleden van de punk-rockband The Clash.
Naast dat ze hun medewerking hebben verleend aan het album, gaan ze ook met Gorillaz op tournee. Het is voor het eerst in sinds 1983 dat de twee heren weer samen op één podium staan. Een unieke gebeurtenis dus.
Gorillaz brein en Blur frontman Damon Albarn werkte al eerder met Simonon samen in diens andere project: The Good, The Bad and The Queen.
Op woensdag zijn we pas om 10 uur 's morgens (we like) van start gegaan. Toeval? Ja! Voor we het hok zijn ingedoken hebben we eerst verzamelen geblazen bij Koen voor een verse pot thee en een intense luistersessie van onze tracks. Dringend tijd om in het repetiekot te kruipen, voorlopig zonder drummer. Die mag op zijn luie krent in de zetel zitten met zijn poot in de lucht, de duts)!
Net een 'meat and greed' in Café Des Arts achter de rug met met onze producer Stéphane 'Alf' Briat. Gezellig getafeld, fles wijn gekraakt, achteraf een potje bier gedronken en vooral verschillende lovenswaardige poging ondernomen om ons beste Frans boven te halen (we konden dat toch moeilijk beperken tot louter "Bonjour Fransoos.").
Er is voorlopig geen nieuwe Baudelaire of Rimbaud ontsproten uit Arquettes. Louter voor mezelf kan ik voorlopig concluderen dat ik toch net dat ietsje beter mijn moerstaal beheers, zijnde het West-Vlams!
Wat is dat toch met dat joggen: hype, verveling, midlifecrisis omdat ik dertig ben, algehele stompzinnigheid of een intrinsieke zucht naar een betere levenskwaliteit? Ik ben er nog altijd niet uit en hou het voorlopig op het krampachtig inperken van de ongebreidelde expansie van mijn corpus, ofte "eet es wat minder stuutjes me gekapt en loop maar een toerke rond de watersportbaan, jij vleesgeworden basdrum!"
Nieuwe reactie inzenden