Wanneer de stem van onze hoofdrolspeelster door de speakers galmt, denken we onwillekeurig aan Jessica Lea Mayfield, wier 'With Blasphemy So Heartfelt' nog steeds ettelijke uren per maand in onze cd-speler vertoeft. Een ietwat klagerige, doch zachte en warme stem komt ons tegemoet.
Minder dramatisch is Come By Storm, het tweede nummer van de plaat. Een melancholisch gitaardeuntje, begeleid door een banjo en hier en daar een strijkje vormt de basis voor één van de mooiste teksten van de ganse plaat. Van een nummer voor de muze gaat Gibson naadloos over naar Spirited, een met feërieke stemmen gelardeerd lied over de vergankelijkheid van het leven.
Het tweede deel van het album dient zich aan met Funeral Song. Het nummer gaat van start met de gitaar en stem van Gibson, die in dit nummer meer afgerond klinkt dan op de rest van de plaat. Zachtjes bouwt het arrangement zichzelf op, zonder ergens overdadig te worden. En dat juichen wij zoals altijd toe.
Ook in Sleeper doet het arrangement het erg goed. Op dit moment van het album lijkt de muziek echter wel herleid tot een soort eenheidsworst waarin je de verschillende nummers soms moeilijk van elkaar kan onderscheiden. Maar dat is slechts een klein probleem van 'Beasts Of Seasons'. Het is een mooie, aangename herfstplaat geworden die we zeker zullen koesteren gedurende de donkere maanden. Voor ons zou het voor altijd oktober mogen zijn.
No comments
Nieuwe reactie inzenden