Het is vooral het opzet achter deze plaat dat aan de basis ligt van dit zoutloze album. De titel verwijst er al naar: in elk nummer wordt gebruik gemaakt van de zogenaamde Roland TR-808 drumcomputer, waarmee vooral tribal drums worden geproduceerd. Bijna elk nummer op de plaat werd er dan ook mee volgestouwd.

Maar nog veel erger is Wests neiging om in werkelijk elk nummer gebruik te maken van autotunes, een techniek die de stem danig vervormt. Eén keer is dat leuk, maar op den duur wordt het lachwekkend en bijzonder vervelend. Net alsof iemand met dichtgeknepen neus achter de microfoon staat.

Het is dan ook jammer dat een plaat op die manier kapot geproducet wordt, want als je die vervelende snufjes wegdenkt, stoot je in ‘808s & Heartbreak’ immers vaak op erg knappe melodieën en dansbare ritmes.

In eerste single Love Lockdown bijvoorbeeld biedt het potige refrein een aangenaam contrast met de eerder lijzige, maar toch catchy strofen. Ook Robocop en See You In My Nightmare zijn in wezen ingenieus geconstrueerde nummers, als je ten minste even de moeite neemt om ze achter dat gordijn van bliepjes en echo’s te vinden.

Wests grootste verdienste is bovendien dat hij zich, in tegenstelling tot collega-rappers als 50 Cent, niet laat verleiden tot alleen maar vette beats en teksten die enkel 'bling bling', 'yo' en 'bitches' als onderwerp hebben. Ok, West bezingt dan misschien vooral zichzelf (in Amazing gaat het onder meer zo: “My reign is as far as your eyes can see”), maar toch: ’t is min of meer een verademing.

En wanneer West zich focust op zuivere zang en instrumenten, zoals in het nummer Homecoming dat hij met Chris Martin maakte, hoor je bovendien dat hij een songschrijver is die qua melodie ver boven de rapmiddelmaat uitkomt.

Maar helaas, door zich te verliezen in steeds diezelfde technische trucjes, is ‘808s & Heartbreak’ een waterige soep waarin alle goede ideeën genadeloos zijn verzopen.