FM Belfast
Subtitel:Hard werken en hopenThumbnail:
Inleiding:De stroom muzikale Ijslanders is de laatste tijd niet meer te stoppen. Bij FM Belfast verwacht je best geen ingetogen elektronica of singer-songwriters, maar wel happy elektro/synthpop. Of hoe ze in IJsland een feestje bouwen. Op 25 februari spelen ze in de Brusselse Botanique, tijd dus voor een opwarmer met Loa Hjalmtysdottir.Een paar dagen geleden hadden we een interview met Efterklang. Ze vertelden dat ze nooit de intentie hadden om met een band heel de wereld rond te toeren. Als ik naar jullie biografie kijk, dan lijkt het of jullie iets gelijkaardigs meemaken.
Dat klopt. We hebben dit nooit gepland. Het is allemaal heel spontaan gebeurd.Jullie zijn ooit met twee begonnen, nu hebben jullie band en een album dat binnenkort in Europa uitkomt. Hoe ernstig gaan jullie daar nu mee om?
Jukebox The Ghost
De pianopop van het trio, dat elkaar leerde kennen op schoolbanken van Washington University in 2003, werkt namelijk immens aanstekelijk. Toffe pianodeuntjes gaan hand in hand met funky gitaarstukken en opzwepende drumlijnen. Snuister maar eens rond op hun Myspace voor een eerste kennismaking en een minidocumentaire.
Thumbnail:
Inleiding:Het zit je weer eens niet mee vandaag. Je staat op en ontdekt dat de hond heeft binnen gescheten. De appelsienen voor je dagelijks fruit zijn beschimmeld, er is geen koffie meer te bespeuren en tot overmaat van ramp heeft de postbode je krant maar half in de brievenbus gestoken waardoor de ene helft van je krant niet meer dan papier maché is geworden. Dit zijn de momenten waarop Jukebox the Ghost ideaal van pas komt.februari 2010
Baloji (13/02 - 4AD)
In een vorig leven aan de slag als MC Balo bij Starflam, maar sinds 2008 vaart hij zijn eigen koers. Op zijn nieuwe album 'Kinshasa Succursale' laat hij de Congolese invloeden volop doorsijpelen. Daarvoor krijgt hij de hulp van Congolese sterren als Konono N°1 en Zaïko Langa-Langa. Het resultaat is een heel afwisselende en moedige plaat van een integer artiest. Om te koesteren dus.
Thumbnail:
Inleiding:In deze rubriek selecteert Marc Steens, coördinator van Clubcircuit, elke maand opnieuw enkele bijzondere concerten binnen de broeierig hete Vlaamse clubscène.Dirty Vicky
God mag weten wat dat betekent, maar wat belangrijker is: deze kerels hebben een hoop talent. Dat wordt duidelijk op dit 'Neverending Album', dat verbazend kort is. Bij Dirty Vicky zingt Lange, Davve speelt gitaar en Zsenom en Sander nemen de ritmesectie voor hun rekening, respectievelijk op bas en drums.
Inleiding:Dirty Vicky is een Vlaams viertal dat zichzelf omschrijft als "een hommage aan Vileine Victoria, Maudite Victorine, la seule sans rivale, vrouw der vrouwen, een huwelijk tussen het hemelse en het vulgaire."Thumbnail:
Platenmaatschappij/Distributie:Eigen beheerDe hypes van 2010: een vooruitblik (3)
Thumbnail:
Inleiding:Nu de lege champagneflessen opgehaald zijn en de kerstversiering terug op zolder ligt, is iedereen weer met de voeten en oren in een nieuw jaar beland. Ook benieuwd wie dit jaar de nieuwe Mumford & Suns, Isbells of Customs zullen zijn? daMusic schuimde al even het muzieklandschap voor u af en schotelt u ook deze week weer vier beloftevolle bands voor die in 2010 wel eens potten zouden kunnen breken. Het laatste deel for your reading pleasure!Salamanca
Kan je een band beoordelen aan de hand van één song? Misschien niet, maar dit nummer is toch verdomd lekker. Inmiddels heeft die ene track al een paar keer door de huiskamer geschald en steeds weer betrappen we onszelf erop dat we even de adem inhouden.
Misschien is het de vervorming van de stem die het hem doet. Of de rustige vastheid van de basistrack. Op één of andere manier lijkt alles aan dit nummer te kloppen en wij zijn dan ook heel erg benieuwd naar het vervolg van wat deze "one man" met zijn "one band" gaat uithalen.
Inleiding:One man, one band, one track ... en toch straffe kost. Hoog tijd voor het Westvlaamse Salamanca om een plekje te veroveren in onze vi.be rubriek. U hoort er nog van!Thumbnail:
Platenmaatschappij/Distributie:Eigen beheer
Grizzly Bear
Om een eerste mysterie te ontrafelen: Veckatimest bestaat echt. Het is een onbewoond eilandje in Massachusets. De band heeft een zwak voor de omgeving en nam er de plaat ook grotendeels op.
Maar er blijven nog veel vraagtekens over, beginnend bij de hoes. Er staat niks specifieks op, en toch ga je meteen op zoek naar vormen en betekenissen. Zelfs de manier waarop de titel is aangebracht, roept beelden op en smeekt om aandacht.
Zoals het elke goede plaat betaamt, geeft ook dit stukje tastbare schoonheid zijn geheimen echter niet meteen prijs. Maar voor wie doorbijt, gaan de poorten van de muzikale hemel gegarandeerd open.
Misschien had u dat achterpoortje naar die hemel echter al genomen, door de veel te vroeg uitgelekte versie van slechte kwaliteit van dit album te downloaden. Maar zelfs in dat geval zal u niet op uw honger blijven zitten. De details die u in die abominabele versie heeft gemist, kan u nu in alle glorie aanhoren.
Het begint al meteen met opener Southern Point. Je voelt de alom aanwezige spanning die in de eerste noten van dat nummer verstopt zit. Als dan na ongeveer een minuut de uitbarsting effectief komt, is de ontlading fenomenaal.
De drums schreeuwen hun euforie uit, de stemmen smeken om uw aandacht en dan zijn er nog de blazers, die je pas hoort als je je oren spitst, maar die toch onmiskenbaar bijdragen tot het geheel. En dat is nog maar het eerste nummer. Een soortgelijke opbouw hoor je immers ook in All We Ask, al steekt het hoogtepunt daar minder prominent boven de rest van het nummer uit.
Met harmonieën zoals u die kent van bands als Fleet Foxes is kariger omgesprongen dan op hun vorige albums, maar met Fine For Now solliciteren deze jongens toch duidelijk naar de titel “nieuwe Crosby, Stills & Nash”, zonder een kopie van het origineel te zijn. Daartoe draagt het kinderkoor dan weer bij, met muziek die zo uit Disneys ‘Alice In Wonderland’ lijkt te zijn weggeplukt, iets wat je ook in Dory terughoort.
Het is onmogelijk om alle hoogtepunten van dit album te bespreken, maar While You Wait For The Others verdient toch een vermelding. Het lijkt een eerder atypisch nummer voor deze plaat, omdat er eerder conventioneel te werk is gegaan. Maar toch is de Grizzly Bear-stempel nadrukkelijk aanwezig.
Eindejaarslijstjes en dergelijke, het vervaagt allemaal bij de schoonheid van deze plaat. En u heeft vast niemand nodig om u te zeggen wat nu precies goede platen zijn. Maar mocht u toch twijfelen...
Nieuwe reactie inzenden