In zijn muziekcarrière probeert Jared Leto zo veel mogelijk de spotlights te vermijden en zo weinig mogelijk van zijn sterrenstatus te profiteren om zijn muziek te verkopen. Zijn naam is niettemin onlosmakelijk verbonden met Thirty Seconds to Mars. Dat hebben we in de vorige zin alweer bewezen. Blijkbaar meent hij het dus echt wel serieus, want ‘This Is War’ is reeds hun derde album.

Voor wie het nog niet door zou hebben: Jared Leto is een acteur die voornamelijk bekend is van films als 'Requiem For A Dream' en 'Fight Club' en wat ons betreft mag dat zo blijven. Thirty Seconds to Mars was natuurlijk nooit topklasse, maar op hun krachtige en enthousiaste gelijknamige debuut kregen we tenminste nog een paar degelijke nummers voorgeschoteld. Op dit slaapverwekkende onding kan je daar echter lang naar zoeken.

Op 'This Is War' moeten de elektrische gitaren plaats ruimen voor een softere en elektronische sound. Jammer genoeg levert dit grotendeels slechts mislukkingen op. Alleen Stranger In A Strange Land kan nog enigszins boeien vanwege die leuke beat, maar gezien dit al het voorlaatste nummer op de plaat is, is de kans groot dat menig luisteraar zijn schijfje al lang door het venster heeft gekatapulteerd.

Hollywoodacteurs hebben natuurlijk een groot budget en dat merk je wel. Violen, synthesizers en een overvloed aan effectjes en reverb op de vocals en instrumenten doen het uitschijnen dat er wel drie Thirty Seconds to Marsen tegelijk trots hun derde album voorstellen. En dat is allesbehalve prettig.

Verder werd er nog een volledige middelbare school ingehuurd om Jared Leto te vergezellen op Vox Populi (uiteraard) en op de ballade 100 Suns. Maak u geen illusies: de tranen in onze ogenhebben te maken met het armzalige niveau van de plaat, niet met emotie.

Het meest ergerlijke aan deze plaat is echter de zang van Leto. Waar die vroeger nog eerlijk en redelijk aangenaam was, denkt hij nu als een volleerde Bono de kunst van de overdreven pathetiek onder de knie te hebben. Als hij astmatisch mompelen niet verwart met emotioneel zingen en schreeuwt hij de longen uit zijn lijf en klinkt hij verdacht veel als een hysterisch viswijf.

Als er op 'This Is War' al eens iets min of meer degelijks te bespeuren valt, wordt dit snel in de kiem gesmoord door Leto’s vocalen. Maar zelfs al had hij meer gezongen zoals hij dat vroeger deed, dan nog was dit derde album allesbehalve een uitblinker geweest.

'This Is War' schiet op alle vlakken tekort: de nummers zijn oninteressant, de riffs verdwijnen uit ons geheugen als sneeuw voor de zon, de melodieën zijn eerst saai en na verloop van tijd gewoon irritant en Jared Leto’s nieuwe zangtechnieken zijn bedroevend. Wie geïnteresseerd is in Thirty Seconds to Mars kan beter naar het debuutalbum teruggrijpen.