Dranouter 2011: folky vrolijkheid en tedere tristesse

Voorbeschouwing
Dranouter 2011: folky vrolijkheid en tedere tristesse

We maakten u al warm voor het vaderlandse aanbod op Dranouter. Nu zoomen we in op andere interessante bands die er aantreden. Net op het moment dat folk één van de belangrijkste trends was in muziekland, schrapte Dranouter het woordje "folk" uit zijn naam. Waarschijnlijk omdat dat genre bij velen nog associaties oproept met bolletjeszakdoeken en klompen. Dat dit onterecht is, bewijzen een groot aantal bands die teksten en/of instrumenten gebruiken uit de traditionele muziek. Enkele daarvan treden aan op Dranouter.

Wij kijken vooral uit naar Johnny Flynn? Drie albums heeft deze jongen al op zijn naam, maar misschien kent u hem als de hoofdrolspeler van 'Kruistocht In Spijkerbroek'. Hij heeft niet alleen het muzikale talent, maar ook de looks om de volgende poster boy van de nufolkscene te worden. Dat laatste hoort hij zelf niet graag, maar het is een feit dat al wat deze jongen nog nodig heeft om het te maken airplay is. Stornoway staat niet op de affiche, maar deze jongen is een mooi alternatief.

Niet zo'n mooie jongen, maar muzikaal net zo interessant is Nataniel Rateliff. Hij ziet eruit als een voormalig bokser, maar combineert de ruwe eerlijkheid van oude rockers met de warmte van een folkie verhalenverteller. Zowel Flynn als Rateliff hebben links met Mumford and Sons. Ze traden samen op en Flynn nam in november vorig jaar een duet op met Laura Marlin, het voormalig lief van Marcus Mumford.

En wat te denken van The Magic Numbers? Een band die past in de huidige baarden-met-harmoniezang-hype, maar die nu nog zelden de radio haalt. Hun twee eerste albums koesteren we al een aantal jaren, maar daarna zijn we ze wat uit het oog verloren. We vonden eerder dat 'The Runaway'  de lijn van 'The Magic Numbers' en 'Those The Brokes' te veel doortrekt, maar misschien wordt het live toch wat, want hun passage in de Botanique vorig jaar wist toch menigeen te enthousiasmeren.

In dat zelfde bedje maar dan baardloos vinden we ook nog The Leisure Society. Hun tweede album is dan wel donkerder dan het debuut uit 2009, 'The Sleeper', maar zo mogelijk nog beter ook. Nick Hemming en Christian Hardy zijn dan ook zeer talentvolle muzikanten en tekstschrijvers. In 2009 zei Brian Eno al dat deze band de enige hedendaagse groep is waar hij met enthousiasme naar luistert. Guy Garvey van Elbow is ook een fervent promotor van deze band en als je zijn voorliefde voor akoestische, intimistische muziek kent, weet je zo waarom. Wie er bij was in de Botanique begin juni, heeft beslist al zijn vrienden warm gemaakt voor deze jongens.

Als al deze folky vrolijkheid u niets zegt en u zich liever wentelt in tedere tristesse, kom dan op zondag 7 augustus naar de Club en zoek daar een donker hoekje uit. Conor J. O'Brien zal u onderdompelen in het uitgeregende universum van Villagers. Laat u niet misleiden door de montere muziek, maar luister naar de teksten van deze Dubliner. Om Marc Everett van Eels te citeren: "It will be your Lucky day in hell."


31 Juli 2011
Marc Alenus

Meer over deze artiest


Aanraders